Piotr Sosnowski (malarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Sosnowski (ur. 4 sierpnia 1731, zm. 29 września 1853 w Moskwie) – rosyjski malarz krajobrazu.

Ojciec Piotra Grzegorz Sosnowski, ubogi szlachcic ze Smoleńska, był spokrewniony z rodem Wiśniowieckich. Zmarł, gdy Piotr był jeszcze bardzo młody. Od wczesnej młodości rozwijał wrodzony talent do rysunku. W wieku 10 lat został zapisany do Szkoły Malarstwa w Petersburgu (Akademia Kunsztów). Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu. W 1796 roku został profesorem tamtejszej Akademii.

W 1788 roku, mając 57 lat zaciągnął się do wojska do sztabu księcia Potiomkina. Odbył drugą wyprawę turecką, uczestniczył w zdobyciu Oczakowa. Dnia 1 stycznia 1796 wystąpił z wojska, dosłużywszy się rangi kapitana w gwardii konnej przybocznej. W 1812 roku brał udział w bitwie pod Borodino, jako pułkownik milicji. Po roku 1812 poświęcił się całkowicie malarstwu. Do wieku 117 lat był czynnym malarzem, malował głównie pejzaże. Niewiele z jego dzieł się zachowało, ponieważ większość jego obrazów spaliła się w 1812 roku podczas pożaru w Moskwie.

Ożenił się w wieku 76 lat i miał 5 dzieci. Odznaczał się silną budową ciała, nigdy nie zażywał lekarstw, wszystkie zmysły zachował do sędziwej starości. Nie pił herbaty, kawy, wina, nie jadał czekolady, nie palił tytoniu. Do końca życia prowadził aktywny tryb życia.

Do historii malarstwa przeszedł jako najdłużej żyjący malarz rosyjski. Zmarł w wieku 122 lat, 1 miesiąca i 25 dni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]