Piotr Tuleja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Tuleja
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1963
Kraków
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Okres od 3 grudnia 2010
do 3 grudnia 2019
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Piotr Maria Tuleja (ur. 12 marca 1963 w Krakowie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa konstytucyjnego, profesor na Uniwersytecie Jagiellońskim, kierownik Katedry Prawa Konstytucyjnego UJ, sędzia Trybunału Konstytucyjnego w stanie spoczynku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1987 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, na którym został zatrudniony jako nauczyciel akademicki. W latach 1987–1989 odbył aplikację sądową. W 1994 uzyskał stopień doktora nauk prawnych (promotorem był profesor Paweł Sarnecki). Przebywał na stażach naukowych w Austrii, Czechach, Hiszpanii i Niemczech, był też stypendystą Fundacji Alexandra von Humboldta. W 2004 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. W 2018 prezydent nadał mu tytuł naukowy profesora nauk prawnych[1].

W 2009 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego, objął obowiązki kierownika Katedry Prawa Konstytucyjnego UJ[2]. W zakres jego działalności naukowo-dydaktycznej wchodzi prowadzenie seminarium doktoranckiego i magisterskiego, wykładów z prawa konstytucyjnego oraz z dogmatyki konstytucyjnych praw i wolności człowieka i obywatela w Polsce, a także systemu prawa Polski w Unii Europejskiej[3]. Został członkiem komisji nauk prawnych PAU i Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego. Wszedł również w skład rady naukowej Instytutu Nauk Prawnych PAN.

Jest autorem m.in. publikacji: Normatywne aspekty praw i wolności obywatelskich w ustawach konstytucyjnych RP (Warszawa 1997), Stosowanie Konstytucji RP w świetle zasady jej nadrzędności – wybrane problemy (Kraków 2003)[4] i innych. Redaktor naczelny „Przeglądu Sejmowego[5] (do czasu odwołania wraz z całym kolegium redakcyjnym w marcu 2016[6]), członek kolegium redakcyjnego „Forum Prawniczego”, przewodniczący kolegium redakcyjnego „Zeszytów Sądownictwa Konstytucyjnego”.

W latach 1992–1998 pracował w Trybunale Konstytucyjnym jako asystent sędziego. W 1998 został zatrudniony w Zespole Wstępnej Kontroli Skarg Konstytucyjnych i Wniosków, a w 2000 objął stanowisko dyrektora tej jednostki. Wchodził w skład powołanego przez marszałka Sejmu zespołu ds. zmian w Konstytucji RP związanych z członkostwem Polski w Unii Europejskiej. 26 listopada 2010 został wybrany na sędziego Trybunału Konstytucyjnego, będąc kandydatem zgłoszonym przez posłów Platformy Obywatelskiej. 3 grudnia 2010 złożył ślubowanie wobec prezydenta RP. W 2016 wskazany jako jeden z kandydatów na prezesa TK[7]. Po zakończeniu dziewięcioletniej kadencji w TK przeszedł w stan spoczynku.

W 2010 prezydent Bronisław Komorowski, za wybitne zasługi w działalności na rzecz funkcjonowania orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, za osiągnięcia w pracy zawodowej, odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]