Piotr Wodzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Wodzicki z Granowa herbu Leliwa (zm. 26 lutego 1770 roku) – generał lejtnant wojsk koronnych w 1750 roku[1], generał major wojsk cudzoziemskiego autoramentu, kasztelan sądecki od 1752 roku , biecki od 1744 roku, stolnik krakowski w latach 1730-1744, podczaszy krakowski w latach 1717-1730, sekretarz królewski, starosta grybowski w latach 1750-1752[2], starosta stopnicki.

Elektor Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[3]. Był delegatem województwa krakowskiego w konfederacji dzikowskiej 1734 roku[4]. W 1764 roku został wyznaczony senatorem rezydentem[5].

W 1738 roku został odznaczony saskim Orderem św. Henryka[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura – urzędy – prawo – finanse, Zabrze 2011, s. 463.
  2. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 271.
  3. Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 255.
  4. Konfederacja Generalna Stanów Koronnych y Wielkiego Xięztwa Litewskiego na walnym zieźdźie w Dźikowie pod Sandomierzem postanowiona dnia V miesiąca Listopada. Roku Pańskiego MDCC.XXXIV, b.n.s.
  5. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 169.
  6. Dieter Weber, Paul Arnold, Peter Keil: Die Orden des Königreiches Sachsen. T.2. Offenbach: Klenau, 1997.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Seweryn Dunin-Borkowski, Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich, Lwów 1895.