Piri Weepu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piri Weepu
Piri Weepu
Pełne imię i nazwisko Piri Awahou Tihou Weepu
Pseudonim Pow[1]
Data i miejsce urodzenia 7 września 1983
Lower Hutt, Nowa Zelandia
Wzrost 178 cm
Masa ciała 94 kg
Rugby union
Pozycja łącznik młyna, łącznik ataku
Kariera seniorska[a]
Lata Zespół Wyst. (Pkt)
2004–2006 HOBM (klub)[2]
2006–2012 Wainuiomata (klub)[3] 27 (226)
2003–2011 Wellington (NPC) 55 (249)
2004–2011 Hurricanes (Super Rugby) 84 (250)
2012–2014 Blues (Super Rugby) 39 (53)
2012–2013 Auckland (NPC) 9 (27)
2013 Maungarua RFC (klub)
2014–2015 London Welsh 15 (0)
2015 Wasps 3 (0)
2015 Oyonnax 8 (5)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt)
2004  Nowa Zelandia U-21
2005 Nowa Zelandia Junior All Blacks 3 (?)
2005, 2008 Nowa Zelandia New Zealand Māori 7 (16)
2004–2013  Nowa Zelandia 71 (103)
  1. Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 2015-12-16.
  2. Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 2015-12-16.

Piri Weepu (ur. 7 września 1983 w Lower Hutt w Nowej Zelandii) – nowozelandzki rugbysta, grający na pozycji łącznika młyna i łącznika ataku, reprezentant kraju. Zdobywca Pucharu Świata 2011, sześciokrotny zwycięzca Pucharu Trzech Narodów i mistrz świata U-21 z 2004.

Grał przede wszystkim na pozycji łącznika młyna, jednak od 2007 roku wykorzystywany był również jako łącznik ataku w drużynach regionalnych i Super Rugby, a także kilkukrotnie w reprezentacji kraju[4][5][6]. Uważany za gracza o doskonałym przeglądzie gry, potrafiącego stworzyć i wykorzystać luki w obronie przeciwnika, a ponadto doskonale kopiącego, zarówno na słupy, jak i taktycznie[7]. W opinii selekcjonerów kadry idealny rezerwowy, mogący swym wejściem rozstrzygnąć losy meczu, a dodatkowo posiadający zmysł analityczno-taktyczny[8]. We wcześniejszym okresie kariery miewający problemy z dyscypliną i podejściem do gry, stał się dojrzałym, zespołowym graczem.

Podczas kariery reprezentacyjnej „etatowy” prowadzący przedmeczowy taniec wojenny haka, zarówno Ka mate, jak i Kapa o Pango[9].

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Weepu urodził się w maoryskiej rodzinie, a jego dziadek pochodził z Niue[10][11]. Wychowywał się w położonej w aglomeracji Wellington miejscowości Wainuiomata – ostoi rugby trzynastoosobowego – gdzie z miejscowym klubem była związana duża część jego rodziny[12]. Młody Piri rozpoczął zatem treningi w drużynie U-7 prowadzonej przez jego matkę[13].

W latach 1997–2001 uczęszczał, w ślady ojca i brata, do maoryskiej szkoły z internatem, Te Aute College, w której następnie został przewodniczącym (Head Boy)[14][15]. Tam pierwszy raz zetknął się z rugby piętnastoosobowym i po zakończeniu szkoły, rozważając wzorem brata karierę w rugby league w Australii, pozostał w Wellington i został objęty szkoleniem akademii Hurricanes[12].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku zadebiutował w drużynie Wellington meczem z Otago w krajowych rozgrywkach National Provincial Championship, natomiast w następnym sezonie znalazł się również w składzie Hurricanes reprezentującego tę prowincję w Super 12. Spędziwszy inauguracyjną kolejkę na ławce rezerwowych, swój pierwszy występ zanotował w meczu drugiej kolejki przeciwko Bulls, zaliczając cztery punkty z podwyższeń[16].

W roku 2006 był w składzie, który doprowadził Hurricanes do jedynego w historii klubu finału Super 14. Mecz, ironicznie nazwany Goryle we mgle[17], rozegrany został w trudnych warunkach atmosferycznych, górą z niego wyszli gracze Crusaders, a sam Weepu doznał wstrząśnienia mózgu[18].

Podczas dziewięciu lat gry w Wellington jego drużyna sześciokrotnie gościła w finale NPC – w latach 2003-2009 opuszczając tylko finał z 2005 – nie wygrywając jednak żadnego z tych pojedynków. Dodatkowo pod wodzą Weepu, mianowanego kapitanem na sezon 2008[19], 20 września 2008 r. pierwszy raz od dwudziestu sześciu lat zdobyła Ranfurly Shield wygrywając mecz z Auckland[20], w kolejnym roku tracąc to trofeum na rzecz Canterbury[21], jednak Weepu nie zagrał w tym meczu, odnosząc kilka dni wcześniej kontuzję kostki, która zakończyła się sześciotygodniową kuracją[22]. Z zespołem rugby siedmioosobowego Wellington brał także udział w New Zealand National Rugby Sevens Tournament[23][24][25].

W 2008 roku jego nazwisko wiązano z wyjazdem do klubów europejskich, a nawet z powrotem do rugby league, w związku z jego treningami z drużyną Newcastle Knights, ostatecznie jednak wybrał dwuletnią opcję pozostania w Nowej Zelandii[26][27]. Podobnie w 2010 roku rozważał oferty z francuskich klubów[28], jednakże i tym razem przedłużył umowę z NZRU oraz klubami z Wellington[29]. Pod koniec marca 2010 roku został szóstym zawodnikiem Hurricanes, który w barwach tego klubu zdobył 200 punktów w rozgrywkach Super Rugby[30]. W październiku tego roku w meczu przeciwko Taranaki doznał poważnej kontuzji prawej kostki, która wyeliminowała go z gry na sześć miesięcy[31][32]. Po rehabilitacji wracał do formy rozgrywając mecze dla lokalnego klubu Wainuiomata[33][34] oraz zagrał w pięciu ostatnich meczach sezonu Super Rugby[35].

Pod koniec lipca 2011 roku, pomimo oferty pozostania w Hurricanes[36][37], zdecydował się podpisać kontrakt z drużyną Blues z Auckland[38], gdzie przymierzany był do występowania na pozycji łącznika ataku[39][40]. Sezon rozpoczął z nadwagą i w słabej kondycji fizycznej[41][42], z problemami grał następnie na obu pozycjach łączników[43], trafiając również na ławkę rezerwowych lub w ogóle nie mieszcząc się w składzie[44][45]. W lipcu tego roku przedłużył jednak kontrakt[46]. W związku z przeniesieniem się do Auckland został przydzielony do lokalnego klubu Maungarua[47][48], w 2012 roku jednak w nim się nie pojawił, rozgrywał natomiast spotkania dla Wainui, gdy nie mieścił się w składzie Blues[49][50][51]. Na poziomie NPC związał się wówczas z Auckland, debiut zaliczając w meczu przeciw Canterbury w sierpniu 2012 roku[52].

Rok 2013 rozpoczął w lepszej kondycji fizycznej[53] i we własnej opinii był to jeden z jego najlepszych sezonów[54]. Zaliczył w nim swój setny występ w Super Rugby[55], a po początkowej zwyżce jego forma zaczęła opadać, podobnie jak i drużyny[56]. Z uwagi na brak powołania do kadry w drugiej części sezonu występował w barwach Auckland[57][58]. W marcu 2014 roku doznał udaru mózgu[59][60][61] spowodowanego przez wymagającą zabiegu chirurgicznego wadę serca[62][63]. Pod koniec sezonu jako kapitan[64] doprowadził zespół Blues do triumfu w międzynarodowym turnieju rugby dziesięcioosobowego[65].

Pożegnał się następnie z nowozelandzkimi kibicami[66] podpisując kontrakt z promowanym do English Premiership zespołem London Welsh[67]. W znajdującym się na dnie ligowej tabeli klubie wykorzystywany był na obu pozycjach łączników[68][69][70][71], nie dotrwał w nim jednak do końca sezonu uruchomiwszy klauzulę odejścia[72] i pod koniec lutego 2015 roku dołączył do Wasps[73][74]. Jednocześnie ogłosił, iż w nowym sezonie przeniesie się do Francji do zespołu Oyonnax Rugby[75].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Weepu znajdował się w składzie drużyny U-21, która w 2004 zdobyła mistrzostwo świata w tej kategorii wiekowej[76][77][78].

W seniorskiej kadrze narodowej dzięki dobremu sezonowi w NPC zadebiutował podczas jesiennej serii meczów na północnej półkuli – w wygranym meczu z Walią na Millennium Stadium w Cardiff 20 listopada 2004 r. Kolejny sezon międzynarodowy był dla Weepu pracowity: otrzymał bowiem powołania na dwa mecze do składu New Zealand Māori[79] oraz do Junior All Blacks na trzy mecze przeciwko Queensland Reds i Australii A[80][81]. Dodatkowo w trakcie tournée British and Irish Lions po Nowej Zelandii, zagrał przeciw nim w dwóch meczach: raz wygrywając w składzie wspomnianych Māori[82], przegrywając natomiast w drugim wraz z Wellington[83][84]. Te występy zagwarantowały mu miejsce w składzie na wszystkie mecze zwycięskiego Pucharu Trzech Narodów i na trzy spotkania podczas pierwszego od 1978 roku, a drugiego w historii All Blacks, Wielkiego Szlema po zwycięstwach nad czterema reprezentacjami z Wysp Brytyjskich[85].

Sezon 2006 przyniósł występy w jednym z trzech czerwcowych meczów kadry (z Argentyną), czterech z sześciu spotkań w zwycięskim Pucharze Trzech Narodów oraz udział w dwóch spośród czterech wygranych listopadowych meczów Nowozelandczyków w Europie. W kolejnym roku w letnim okienku międzynarodowym opuścił jedno spotkanie, podobnie jak w wygranym trzeci rok z rzędu Pucharze Trzech Narodów. W tym roku był również objęty programem przygotowawczym do Pucharu Świata, jednak przy konkurencji ze strony takich zawodników jak Brendon Leonard, Byron Kelleher, Andrew Ellis i Jimmy Cowan nie znalazł się w składzie na ten turniej[86][87]. Dodatkowymi argumentami przedstawianymi przez selekcjonerów kadry była słabsza forma w ostatnich meczach, niezachowywanie diety oraz brak zdyscyplinowania – Weepu jako jeden z kilku graczy został ukarany finansowo za noc spędzoną w barze i zbyt późny powrót do hotelu podczas zgrupowania.

Po roku od ostatniego występu w kadrze, ominąwszy dwanaście meczów All Blacks, powrócił do gry w trakcie Pucharu Trzech Narodów 2008[88], a Nowozelandczycy utrzymali zarówno to trofeum, jak i Bledisloe Cup[89]. Powrót do kadry umożliwiły mu zarówno kontuzje dwóch podstawowych łączników młyna[90], dobry sezon Super 14 zakończony na półfinale, gdzie zagrał we wszystkich meczach swojego zespołu, oraz zwycięska kampania w Pucharze Narodów Pacyfiku z New Zealand Māori, podczas której był podstawowym zawodnikiem tej drużyny[91][92]. Rozpoczął tym samym serię piętnastu z rzędu występów w narodowych barwach, jednakże tylko w jednym meczu wybiegł na boisko w podstawowym składzie. Listopadowa wyprawa Nowozelandczyków do Europy zaowocowała natomiast zdobyciem drugiego w karierze Weepu Wielkiego Szlema[93]. Podczas tego tournée na mecz z Munster Rugby po raz pierwszy w karierze został mianowany kapitanem All Blacks[94], a w grudniu został uhonorowany nagrodą dla najlepszego zawodnika pochodzenia maoryskiego[95]. Przedłużył też kontrakt z NZRU, eliminując tym samym pogłoski o przejściu do rugby league[96].

W 2009 roku otrzymał szansę gry podczas trzech czerwcowych spotkań międzynarodowych z Francją i Włochami na fali dobrych występów w Super 14 ponownie zakończonych na półfinale. Został także wybrany do składu All Blacks na Puchar Trzech Narodów, jednakże zagrał jedynie w trzech meczach, gdyż odniesiona w czasie treningu kontuzja kostki wykluczyła go z dalszego udziału w tym turnieju[97]. Po dwumiesięcznej przerwie rozpoczął treningi, mając nadzieję na udział w kończących rok meczach na północnej półkuli, jednak kontuzja okazała się poważniejsza, wymagając operacji, czym wyeliminowała go z gry do końca roku[98][99].

Po rozmowach z trenerami kadry, mając w perspektywie szansę występu na Pucharze Świata zawodnik podjął intensywny trening i współpracę z dietetykiem[100]. Zaowocowało to powołaniem do reprezentacji po ośmiu meczach przerwy na czerwcowe spotkania przeciwko Irlandii i Walii, a następnie na Puchar Trzech Narodów 2010. Nowozelandczycy zdobyli to trofeum nie przegrywając żadnego z sześciu meczów, a Weepu zagrał we wszystkich meczach trzykrotnie wychodząc na boisko w podstawowym składzie[101][102]. Na dzień przed ogłoszeniem składu na jesienne europejskie tournée, które ostatecznie zakończyło się kolejnym Wielkim Szlemem dla Nowozelandczyków, złamał nogę w kostce, co oznaczało wielomiesięczną przerwę w grze[103][104].

Na początku lipca 2011 roku powołany do kadry narodowej[105] po zaledwie kilku grach na poziomie klubowym najpierw rozwiał wątpliwości co do swojej formy półgodzinnym występem przeciw Fidżi[106], a następnie wziął udział w Pucharze Trzech Narodów, pogodziwszy się z rolą rezerwowego – przed rozpoczęciem sezonu 2011 wystartował jedynie w 16 z 44 meczów, w których wystąpił[107].

Niepewny co do swoich szans[108], został ostatecznie powołany 23 sierpnia do składu na Puchar Świata w Rugby 2011[109][110]. Zagrał we wszystkich meczach swojej drużyny, początkowo jako rezerwowy, a następnie wychodząc w pierwszym składzie[111][112]. Po kontuzji Dana Cartera przejął na siebie obowiązki kopacza All Blacks[113] i w ćwierćfinałowym spotkaniu z reprezentacją Argentyny zdobył 21 punktów trafiając celnie wszystkie siedem karnych, co było rekordowym wynikiem tej imprezy, a dodatkowo otrzymując wyróżnienie dla najlepszego zawodnika meczu[114][115]. Po meczu tym media i kibice okrzyknęli Weepu „zbawcą” reprezentacji[116][117][118][119][120]. W finale zawodnik zaliczył najsłabszy mecz na tej imprezie i został zmieniony w 50 minucie[121], lecz All Blacks wytrzymali napór Francuzów i zwyciężyli 9-8 zdobywając po raz drugi w historii Puchar Webba Ellisa[122]. Po spotkaniu okazało się, iż Weepu na przedmeczowym treningu nadwerężył sobie mięsień w pachwinie[123][124]. Po jedynym sezonie, w którym zagrał we wszystkich meczach All Blacks otrzymał nominację do tytułu najlepszego zawodnika roku 2011 na świecie[125], a także drugi raz w karierze odebrał nagrodę dla najlepszego maoryskiego rugbysty[126].

Pomimo słabej formy ligowej w 2012 roku[127][128] z uwagi na doświadczenie otrzymał powołanie do kadry na trzy czerwcowe testmecze z Irlandią[129][130]. Pełnił wówczas rolę zastępcy Aarona Smitha, a jedyny występ w podstawowej piętnastce zaliczył przeciw Springboks w zakończonej triumfem inauguracyjnej edycji The Rugby Championship[43][131]. Przed kończącymi sezon reprezentacyjny meczami w Europie otrzymał od szkoleniowców ultimatum dotyczące kondycji fizycznej i wkładu pracy[132].

W 2013 roku otrzymał powołanie na trzymeczową serię z Francją[133] i wystąpił w dwóch z nich. Z powodu braku kondycji i szybkości oraz stylu gry nie pasującego do nowych założeń nie znalazł się następnie w składzie na The Rugby Championship 2013[134][135][136][137], a choć z powodu kontuzji TJ Perenary poleciał z kadrą do RPA i Argentyny[138][139], nie pojawił się jednak na boisku. W listopadzie tego roku udał się z zespołem New Zealand Māori na tournée po Ameryce Północnej[140], z obu spotkań wyeliminowała go jednak kontuzja kolana[141].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

  • Pochodzi ze sportowej rodziny, ojciec grał w rugby league, matka natomiast w softball, netball i wraz z siostrami także w rugby league[142].
  • Żonaty z Candice, córki Keira i Taylor[143][144].
  • Jego brat, Billy Weepu, był graczem rugby trzynastoosobowego, m.in. w australijskim zespole Manly Sea Eagles[145].
  • Reprezentował Nową Zelandię w netballu w grupie wiekowej U-21.
  • W 2012 roku ukazała się jego autobiografia, Piri, straight up: cups, downs and keeping calm, napisana we współpracy z Heather Kidd (​ISBN 978-1-86971-275-4​)[146]. Trzy lata później przez nowozelandzki oddział Penguin Books wydana została książka dla dzieci Piri's Big All Black Dream (​ISBN 978-0-14-350701-7​) zachęcająca na przykładzie Piriego do dążenia do realizacji swoich marzeń[147].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Weepu’s - and nation’s - prayers answered (ang.). odt.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  2. NZ Marist Honours (ang.). maristrugby.org.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-04)].
  3. Wainuiomata: Piri Weepu (ang.). clubrugby.co.nz. [dostęp 2013-11-24].
  4. Weepu to captain Wellington (ang.). allblacks.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-03-07].
  5. Weepu shifts to first-five for Lions vs Stags semi-final (ang.). 3news.co.nz. [dostęp 2011-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  6. Weepu at first five (ang.). sportal.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  7. Weepu’s year keeps getting better with All Blacks start (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-17)].
  8. Bench king Weepu is priceless - Henry (ang.). 3news.co.nz. [dostęp 2011-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  9. How do All Blacks choose haka leader? (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-09)].
  10. Haka leader Piri Weepu becomes the focus of attention in New Zealand’s battle (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2011-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-31)].
  11. Lunch for New Premier of Niue (ang.). gg.govt.nz. [dostęp 2011-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-14)].
  12. a b Laid-back path of the accidental All Black (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-12)].
  13. Piri Weepu answers New Zealand’s cry for help (ang.). guardian.co.uk. [dostęp 2011-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  14. Te Aute’s glories now in print (ang.). hawkesbaytoday.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-06)].
  15. Piri Weepu: Mum’s my inspiration (ang.). nzwomansweekly.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-05)].
  16. Bulls vs Hurricanes 28 February 2004 (ang.). sarugby.net. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-21)].
  17. 15 biggest bloopers broadcast on FOX SPORTS in the past 15 years (ang.). foxsports.com.au. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-18)].
  18. Crusaders claim inaugural Super 14 title (ang.). sportsaustralia.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-21)].
  19. Piri Weepu named Lions' captain for Air New Zealand Cup (ang.). 3news.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  20. 26 years and 11 challenges later… (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  21. Ranfurly Shield blowout: Cantabs toy with stuffed Lions (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  22. Weepu set to miss Ranfurly Shield clash (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  23. The teams (ang.). nz7.co.nz @ web.archive.org. [dostęp 2015-03-07].
  24. Weepu's Wellington shock Auks at Sevens (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-07].
  25. North Harbour win exciting sevens final (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  26. Recalled Weepu sticks with New Zealand rugby (ang.). nz.sports.yahoo.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-04)].
  27. Weepu extends NZRU contract (ang.). espnstar.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-30)].
  28. Piri Weepu admits to tempting French offer (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-18)].
  29. Weepu signs on for RWC (ang.). sport24.co.za. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  30. Sharks beat Hurricanes with last-gasp penalty (ang.). hurricanes.co.nz. [dostęp 2011-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-16)].
  31. All Blacks halfback Piri Weepu breaks leg - report (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-10)].
  32. Weepu stays focused amid pain and tears (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  33. Weepu signs Wainuiomata jersey for RWC2011 (ang.). wrfu.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)].
  34. All Black Weepu ribbed over comeback hoof (ang.). uk.reuters.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  35. Weepu tempers expectations (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  36. Weepu offered new Hurricanes contract (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  37. Piri Weepu's book details rift with Hammett (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  38. Weepu signs with the Blues (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-12)].
  39. Piri Weepu firms as 'logical' first-five cover (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  40. Blues still to make positional call on Piri (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  41. Weepu returns home to star in club rugby (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-09)].
  42. Piri Weepu 'let the Blues down' - Mealamu (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  43. a b Weepu back in starting role (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  44. Blues bench Weepu (ang.). keo.co.za. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  45. Weepu picked over of Ellis in All Blacks squad (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-24)].
  46. Weepu extends Blues contract (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-24)].
  47. Weepu homesick and blue (ang.). odt.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  48. Welcome Piri Weepu! (ang.). tp.org.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  49. Wainui welcomes back 'favourite son' Weepu (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  50. Piri Weepu outshone on the field (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  51. Lam gives Weepu blessing to play for Wainui (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  52. Auckland team to face Canterbury (ang.). aucklandrugby.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-30)].
  53. Weepu looking forward to first run of year (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  54. Bar is lifted, I have to catch up - Piri Weepu (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  55. Weepu hits a century (ang.). rugby365.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-27)].
  56. All Blacks squad: Piri Weepu loses his place (ang.). scotsman.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-08)].
  57. Auckland ITM Cup squad announced (ang.). aucklandrugby.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-08)].
  58. Auckland name Piri Weepu among 10 Blues (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  59. Medical update on Piri Weepu (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-29)].
  60. Piri Weepu out for four weeks after strok (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-07)].
  61. Piri Weepu reveals life-threatening stroke horror as World Cup-winning All Black prepares for London Welsh debut (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-07)].
  62. Weepu back in action and raring to go (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-04)].
  63. Piri Weepu diagnosed with hole in heart (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-07)].
  64. Blues squad named to compete in World Club 10s (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-04)].
  65. Blues crowned World Club 10s champions (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-04)].
  66. Weepu farewells NZ rugby with special shout out to fans (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-07)].
  67. London Welsh confirm signing of Piri Weepu (ang.). london-welsh.co.uk. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-04)].
  68. Piri Weepu can be a perfect 10 for Exiles (ang.). standard.co.uk. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-04)].
  69. Burnell considering Weepu No.10 switch (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-16)].
  70. Piri Weepu does not regret Exiles move (ang.). bbc.com. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-01)].
  71. Piri Weepu enthusiasm not dimmed by winless London Welsh (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-07)].
  72. Former All Black Piri Weepu to leave London Welsh after signing deal with French club Oyonnax (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-07)].
  73. Wasps add Weepu and Thomas until the end of the season (ang.). wasps.co.uk. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  74. London Welsh confirm Piri Weepu joins Wasps (ang.). london-welsh.co.uk. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-04)].
  75. Piri Weepu rejoint l'USO ! (fr.). usorugby.com. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-04)].
  76. 2004 NZRU Annual Report (ang.). allblacks.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-14)].
  77. NEW ZEALAND (ang.). irbu21.com @ web.archive.org. [dostęp 2013-11-24].
  78. Koonwaiyou hat-trick seals World Cup for Colts (ang.). heartlandchampionship.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-19)].
  79. Rep Honours – May 2005 (ang.). hurricanes.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-07)].
  80. Junior All Blacks for Australia tour named (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-05)].
  81. 2005 NZRU Annual Report (ang.). allblacks.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-14)].
  82. New Zealand Maori 19 v 13 British & Irish Lions (ang.). lionsrugby.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  83. Wellington 6 v 23 British & Irish Lions (ang.). lionsrugby.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  84. Weepu rates Lions forward effort (ang.). allblacks.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-28)].
  85. Grading the All Blacks' Grand Slams (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  86. Henry names All Blacks World Cup squad (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-17)].
  87. Rejected Weepu stays silent (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-07)].
  88. Smith: Weepu deserves to be back in black (ang.). nz.sports.yahoo.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  89. All Blacks retain Tri-Nations, Bledisloe (ang.). news.theage.com.au. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-21)].
  90. Weepu to join squad for return Bledisloe test (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  91. A proven breeding ground for talent (ang.). irb.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-28)].
  92. 2008: Maoris survive late scare to take title (ang.). irb.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  93. Pride of Te Aute College (ang.). hawkesbaytoday.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-06)].
  94. Weepu handed All Black captaincy against Munster (ang.). nz.sports.yahoo.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  95. 2008 Steinlager Rugby Awards Winners Announced (ang.). nzrpa.co.nz @ web.archive.org. [dostęp 2011-12-11].
  96. Weepu extends NZRU contract (ang.). odt.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  97. Weepu injury scare (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  98. Weepu considering ankle surgery (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-19)].
  99. Weepu in battle for All Blacks tour spot (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  100. Piri Weepu tells of plan that saved career (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-14)].
  101. Weepu follows the scent of a Cup starting spot (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)].
  102. Weepu returns to All Blacks starting lineup against Wallabies (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-10)].
  103. Weepu extends contract with NZRU (ang.). news.smh.com.au. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  104. Carter’s exit gives restored Weepu his head (ang.). irishtimes.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-04)].
  105. All Blacks squad named for 2011 Investec Tri Nations (ang.). allblacks.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-13)].
  106. Weepu likely to ride the pine (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  107. Weepu relishes belated World Cup selection (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-07)].
  108. All Black Weepu grows into his Rugby World Cup role (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-13)].
  109. All Blacks squad named for 2011 Rugby World Cup (ang.). allblacks.com. [dostęp 2012-11-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-12)].
  110. Henry happy with All Blacks blend for RWC (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-11-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-21)].
  111. Piri Weepu – Rugby World Cup 2011 Profile (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-16)].
  112. Piri Weepu gets halfback nod for France test (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-19)].
  113. Calm before the storm for All Blacks (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-02)].
  114. Tough battle as All Blacks forced to dig deep by plucky Argentina (ang.). smh.com.au. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-15)].
  115. Weepu proves lethal with the boot (ang.). rugbyworldcup.com @ web.archive.org. [dostęp 2011-12-11].
  116. Piri Weepu - the saviour of the nation (ang.). odt.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  117. Can Weepu save the All Blacks? (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-10)].
  118. Weepu, le sauveur (fr.). lindependant.fr. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  119. Weepu ducks 'Mr Fix-it' tag in semi build-up (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-10)].
  120. Weepu mania peaks before RWC final (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-23)].
  121. Rugby World Cup final: All Black aristocrats survive French revolution (ang.). guardian.co.uk. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  122. Script writer’s dream as Donald saves NZ (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-12)].
  123. Weepu played through the pain (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  124. Piri Weepu was another victim of injury curse (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-17)].
  125. Blues flanker Jerome Kaino and new recruits Piri Weepu and Ma’a Nonu nominated (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2011-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-12)].
  126. 2011 Steinlager Rugby Awards winners announced (ang.). allblacks.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-03)].
  127. Hansen's first big call: To axe woeful Weepu (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  128. Ellis and Weepu get nod as halfbacks (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  129. All Blacks: Trust, experience get Weepu over line (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  130. All Blacks squad 2012 annouced: Piri Weepu in, no room for Andy Ellis (ang.). 3news.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)].
  131. No 9 Piri Weepu's gain is Aaron Smith's pain (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  132. Last-chance saloon for halfback Piri Weepu (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  133. Steve Hansen names six debutants (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-21)].
  134. Piri Weepu dumped by All Blacks (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  135. Steve Hansen leaves scrum-half Piri Weepu out of All Blacks' squad (ang.). www1.skysports.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  136. All Blacks: Why Weepu and Vito were cut (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  137. Pressure on Piri Weepu to retain his place (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-07)].
  138. Rugby Championship: Piri Weepu returns for All Blacks, Richie McCaw included (ang.). www1.skysports.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-29)].
  139. All Blacks recall Piri Weepu (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  140. Maori All Blacks squad for North America Tour named (ang.). allblacks.com. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-22)].
  141. Piri Weepu, Hika Elliot return home after injuries (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  142. Twelve Questions: Piri Weepu (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  143. Brave Piri’s World Cup pledge (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  144. Pulling Piri Weepu bottle-feeding an 'anti-father sentiment' (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2013-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-10)].
  145. Weepu family’s dilemma on Sunday night (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-23)].
  146. Piri, straight up: cups, downs and keeping calm (ang.). worldcat.org. [dostęp 2013-11-24].
  147. All Blacks-endorsed picture book inspires kids to follow Piri Weepu's example (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2015-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-05)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]