Pistolet Steyr M1912

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Steyr M1912
Ilustracja
Steyr M1912
Państwo  Austro-Węgry
Producent Steyr
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Produkcja 1911 - ??
Wyprodukowano ok. 300 000 egz.
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 x 23 mm Steyr
Magazynek stały, 8 nab.
Wymiary
Długość 216 mm
Masa
broni 0,99 kg
lufy 130 mm
Inne
Prędkość pocz. pocisku 330 m/s
Steyr M1916 dostosowany do strzelania ogniem ciągłym

Steyr M1912 (Steyr M1911) – austro-węgierski pistolet samopowtarzalny, znany też jako Steyr-Hahn. Steyr uważany jest za jedną z najbardziej eklektycznych konstrukcji co najmniej XX wieku[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Firma Steyr próbowała zainteresować armię austro-węgierską pistoletami samopowtarzalnymi własnej konstrukcji od lat 80. XIX wieku, ale przez długi czas bez powodzenia. Pistolety Mannlichera (M1894, M1900, M1901, M1903, M1905) były kupowane przez austro-węgierskich oficerów prywatnie, ale nie zostały przyjęte oficjalnie do uzbrojenia. Co więcej, firma Steyr zmuszona została do produkcji na potrzeby armii konkurencyjnej konstrukcji pistoletu Roth-Krnka[2].

W 1911 roku Steyr rozpoczął produkcję nowego pistoletu M1911 skonstruowanego przez Karla Krnka. Nowy pistolet łączył automatykę broni pistoletu Roth-Krnka M.7 z nowym mechanizmem spustowo-uderzeniowym. Zastosowano mechanizm uderzeniowy z zewnętrznym kurkiem, co zaowocowało popularna nazwą Steyr-Hahn (hahn - niem. kurek).

Początkowo nowy pistolet był sprzedawany na rynku cywilnym pod oznaczeniem M1911, ale z powodu dużych rozmiarów nie odniósł na nim sukcesu. Powodem mogła być konstrukcja, bez precyzyjnego celowania trafiało się poniżej celu[1]. W 1912 roku Steyr M1912 został przyjęty do uzbrojenia armii Austro-Węgier jako przepisowa broń krótka. W tym samym roku dużą partię tych pistoletów zakupiła Rumunia (pistolety dla armii tego kraju były produkowane w latach 1912 - 1914).

W 1916 roku rozpoczęto produkcję pistoletu automatycznego Steyr M1916. Poza mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami i pojemniejszym magazynkiem nie różnił się on od pistoletu M1911. Pistolet M1916 podobnie jak inne pistolety automatyczne nie był konstrukcją udaną i prawdopodobnie wyprodukowano tylko kilkaset tych pistoletów.

Pistolety M1911 zostały zamówione także przez armię Bawarii, która zakupiła 10 000 tych pistoletów w 1916, a następnie 5000 w 1918 roku.

Po zakończeniu I wojny światowej pistolety Steyr-Hahn pozostały na uzbrojeniu armii austriackiej do Anschlussu w 1938 roku. Po przejęciu austriackich arsenałów przez Wehrmacht część pistoletów M1911 została w zakładach Mausera przystosowana do zasilania nabojami 9 mm Parabellum.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Steyr M1912 był bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta o krótki odrzut lufy. Zamek ryglowany przez obrót lufy. Mechanizm uderzeniowy kurkowy, mechanizm spustowy bez samonapinania.

M1912 był zasilany ze stałego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 8 naboi, umieszczonego w chwycie. Ładowanie magazynka przy pomocy łódki.

Lufa gwintowana, posiadała cztery bruzdy prawoskrętne.

Przyrządy celownicze mechaniczne, stałe (muszka i szczerbinka).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Witold Głębowicz: Pistolet Steyr wzór 1912 kalibru 9 mm. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2013-08-24].
  2. Leszek Erenfeicht, Pra-pra-Glock: Repetierpistole M.7, w: Strzał nr 1(80)/2010, s.46

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Frederick Myatt, Pistolety i rewolwery. Ilustrowana historia broni krótkiej od szesnastego wieku do czasów współczesnych, ESPADON 1993. ​ISBN 83-85489-06-1