Placówka Straży Celnej „Kobyla”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Placówka SC „Kobyla”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1928
Komendanci
Pierwszy doz. Sylwester Zbielski
Organizacja
Dyslokacja Kobyla
Formacja Straż Celna
Podległość Komisariat SC „Lubomia”
Rozmieszczenie placówek SC Komisariatu Lubomia w 1926

Placówka Straży Celnej „Kobyla”[a] – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca w okresie międzywojennym służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną[3]. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych[4]. W 1921 roku w Storożewie stacjonował sztab 3 kompanii 26 batalionu celnego. Kompania wystawiała między innymi placówkę w Kobyle[5]. Początek działalności Straży Celnej na Śląsku datuje się na dzień 15 czerwca 1922 roku. Proces jej tworzenia trwał do końca 1922 roku[6]. Placówka Straży Celnej „Kobyle” weszła w podporządkowanie komisariatu Straży Celnej „Lubomia” z Inspektoratu SC „Rybnik”[7].

W drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej[8]. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej formacji granicznej. Ochronę granicy północnej, zachodniej i południowej granicy państwa przejęła powołana z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczna[9].

Funkcjonariusze placówki[edytuj | edytuj kod]

Kierownicy placówki
stopień imię i nazwisko, numer okres pełnienia służby kolejne stanowisko
dozorca Sylwester Zbielski[10] 1922–
starszy strażnik Ignacy Woźniak (1063)[b] był w 1926[11]

Obsada personalna placówki w 1926[11]:

  • starszy strażnik Ignacy Woźniak (1063)
  • strażnik Teodor Korczok (455)
  • strażnik Jan Zapłata (1123)
  • strażnik Antoni Gwoźdź (453)
  • strażnik Stanisław Kłodnicki (432)
  • strażnik Józef Ćwieląg (134)
  • strażnik Roman Zając (829)
  • strażnik Franciszek Kasperczak (690)
  • strażnik Jan Bienkowski (61)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Autorzy Kalendarza z szematyzmem funkcjonariuszy Straży Celnej na rok 1927 i Piotr Kozłowski w: Straż Celna zapomnianą formacją graniczną II Rzeczypospolitej – dyslokacja jednostek granicznych w 1926 roku używają nazwy „Kobyle”[1][2]. Źródła archiwalne wymieniają miejscowość Kobyla.
  2. Przy nazwiskach w nawiasach podano numery służbowe funkcjonariuszy Straży Celnej[11]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Granica polsko–niemiecka 1919–1939. Z dziejów formacji granicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08618-4. OCLC 37244743. (pol.)
  • Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Tom II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-77-3.
  • Kalendarz z szematyzmem funkcjonariuszy Straży Celnej na rok 1927. , 1927. Nakładem Zarządu Internatu imienia dra Władysława Rasińskiego dla Dzieci Funkcjonariuszy Straży Celnej. 
  • Piotr Kozłowski. Straż Celna zapomnianą formacją graniczną II Rzeczypospolitej – dyslokacja jednostek granicznych w 1926 roku. „Problemy Ochrony Granic”. 50, 2012. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej w Kętrzynie. ISSN 1505-1757. 
  • Henryk Mieczysław Kula: Polska Straż Graniczna w latach 1928-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 8311082671.
  • Karolina Piekarz. Polskie formacje graniczne 1918 – 1924. „Mówią Wieki”. 2s, 2017. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Mówią Wieki”. ISSN 1897-8088. 
  • Ordre de Bataille batalionów celnych od numeru 1 do 19 i od numeru 20 do 44 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin