Placówka Straży Granicznej II linii „Inowrocław”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Placówka Straży Granicznej II linii „Inowrocław”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1930
Organizacja
Dyslokacja Inowrocław
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komisariat SG „Czarnków”

Placówka Straży Granicznej II linii „Inowrocław” – jednostka organizacyjna Straży Granicznej pełniąca służbę wywiadowczą na granicy polsko-niemieckiej w okresie międzywojennym.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku, do ochrony północnej, zachodniej i południowej granicy państwa, a w szczególności do ich ochrony celnej, powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczną[1].

Rozkazem nr 3 z 25 kwietnia 1928 roku w sprawie organizacji Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego dowódca Straży Granicznej gen. bryg. Stefan Pasławski określił strukturę organizacyjną komisariatu SG „Lubasz”[2].

W 1930 roku komisariat w Lubaszu został zlikwidowany[3]. Rozkazem nr 11 z 9 stycznia 1930 roku o reorganizacji Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego komendant Straży Granicznej płk Jan Jur-Gorzechowski ustalił numer, nową nazwę[4] i organizację komisariatu „Czarnków”[5]. Nowo utworzony komisariat Straży Granicznej numer 2/9 „Czarnków” powstał na podstawie rozkazu Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego nr 4/30. Placówka Straży Granicznej II linii „Inowrocław” znalazła się w jego strukturze[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]