Placówka Straży Granicznej I linii „Załakowo”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Placówka Straży Granicznej I linii „Załakowo”
Placówka SG I linii „Pałubice”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1928
Tradycje
Rodowód placówka Straży Celnej „Załakowo”
placówka Straży Celnej „Pałubice”
Organizacja
Dyslokacja Pałubice
Załakowo
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komisariat SG „Sierakowice”
Komisariat SG Sierakowice.png

Placówka Straży Granicznej I linii „Załakowo” – jednostka organizacyjna Straży Granicznej pełniąca służbę ochronną na granicy państwowej w okresie międzywojennym.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną[1]. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych[2]. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku[3]. Placówka Straży Celnej „Załakowo” i „Pałubice” weszła w podporządkowanie komisariatu Straży Celnej „Sierakowice” z Inspektoratu SC „Kościerzyna”[4].

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku, do ochrony północnej, zachodniej i południowej granicy państwa, a w szczególności do ich ochrony celnej, powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczną[5].

Rozkazem nr 2 z 19 kwietnia 1928 roku w sprawie organizacji Pomorskiego Inspektoratu Okręgowego dowódca Straży Granicznej gen. bryg. Stefan Pasławski określił strukturę organizacyjną komisariatu SG „Sierakowice”. Placówka Straży Granicznej I linii „Pałubice” znalazła się w jego strukturze[6].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Placówka ochraniała odcinek granicy państwowej od kamienia granicznego nr B 001 do kamienia granicznego nr 027[7].

Sąsiednie placówki:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]