Plac Bernardyński w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
plac Bernardyński
Centrum
Ilustracja
Plac Bernardyński z kościołem Bernardynów
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
plac Bernardyński
plac Bernardyński
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Bernardyński
plac Bernardyński
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
plac Bernardyński
plac Bernardyński
Ziemia52°24′15,4″N 16°56′10,9″E/52,404280 16,936355

Plac Bernardyński - plac w śródmieściu Poznania, zlokalizowany w centralnej części Garbar (dawniej były to Piaski), stanowiący popularny targ warzywno-owocowy, a także (od 2011 roku) żywności ekologicznej. Przeniesiono go w 1945 roku ze Starego Rynku. Do 1939 roku sprzedawano tu słomę i siano dla koni, co zakończyło się wraz z rozwojem miejskiej motoryzacji.

Plac zaczął się kształtować już w XV wieku, wraz z lokacją zespołu klasztornego Bernardynów (obecnie Franciszkanów). Południowa pierzeja wykształciła się na przełomie XVI i XVII wieku, kiedy to zrealizowano zespół klasztorny bernardynek. Całość uregulowano w latach 1804-1805, według projektu Ferdynanda Triesta, wraz z regulacją części śródmieścia. Następnie (do 1823 roku) uregulowano ulicę Garbary (dotąd kręta droga) i wytyczono ul. Długą z perspektywicznym widokiem na kościół Bernardynów. Proces porządkowania urbanistycznego zakończono budową Liceum Marii Magdaleny i zespołu mieszkaniowego projektu Ludwika Frankiewicza (1900-1902). W latach 1938-1939 przebito natomiast arterię średnicową, łączącą centrum z Garbarami (projektant - Marian Spychalski).

W 1891 roku na placu odbył się pierwszy w Poznaniu pochód pierwszomajowy zorganizowany przez socjalistów. Uczestniczyło w nim około 120 osób[1]. Tutaj zbudowano także pierwszą w mieście salę gimnastyczną. W kamienicy narożnej (ul. Zielona 5) w latach 1896-1897 zamieszkiwał Marcin Kasprzak.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Północną stroną placu przebiega dwutorowa trasa tramwajowa. Dojazd do placu możliwy jest także poprzez linie autobusowe. Linie zatrzymują się na przystanku Plac Bernardyński.

Linie tramwajowe[edytuj | edytuj kod]

  • 201 Franowo ↔ os. Sobieskiego (nie kursuje w nocy z poniedziałku na wtorek)

Linie autobusowe[edytuj | edytuj kod]

  • 174 os. Sobieskiego → os. Orła Białego
  • 176 Garbaryos. Dębina
  • 190 os. Sobieskiego → AWF[a]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Do września 2019 roku przystanek końcowy nosił nazwę Kazimierza Wielkiego.[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1971, s.340
  2. a b c Mapa sieci połączeń ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2019-09-02. [dostęp 2019-09-04].
  3. a b Mapa sieci połączeń nocnych ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2019-08-12. [dostęp 2019-09-04].
  4. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu: Od 2 września: zmiany nazw 4 przystanków oraz uruchomienie dwóch nowych przystanków na pilotażowej linii nr 121 (pol.). ztm.poznan.pl, 2019-08-21. [dostęp 2019-09-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa, Poznań - przewodnik po zabytkach i historii, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2003, ss.155-156, ​ISBN 83-87847-92-5
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, ss.106-107, ​ISBN 83-03-01260-6
  3. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8