Platforma prekambryjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Platforma prekambryjska (proterozoiczna) – fragment płyty kontynentalnej, której podłoże (fundament) zostało ukształtowane w prekambrze i tworzą go skały wulkaniczne i metamorficzne. Jest pokryta warstwami skał dolnego paleozoiku i mezozoiku. W Europie taką jednostką jest platforma wschodnioeuropejska.

Elementy platformy[edytuj | edytuj kod]

  • Tarcza kontynentalna – fragment platformy prekambryjskiej gdzie fundament wulkaniczny występuje na powierzchni. Tarcze tworzą zazwyczaj najstarsze części kontynentu bogate w surowce mineralne (Wyniesienie mazursko-suwalskie).
  • Płyta tektoniczna – element platformy prekambryjskiej, gdzie fundament wulkaniczny przykryty jest młodszymi skałami osadowymi.

Jednostki niższego rzędu[edytuj | edytuj kod]

  • Antykliza – część platformy prekambryjskiej, gdzie następuje podniesienie podłoża wulkanicznego prekambryjskiego, połączone z redukcją miąższości.
  • Synekliza – część platformy prekambryjskiej, gdzie następuje obniżenie podłoża połączone z pełnymi miąższościami pokrywy osadowej.

Piętra strukturalne[edytuj | edytuj kod]

  • Piętro prekambryjskie zbudowane ze sfałdowanych i zmetamorfizowanych skał oraz licznych intruzji magmowych.
  • Piętro paleozoiczne – reprezentowane jest przez skały osadowe od kambru do karbonu, włącznie w strefach synekliz, oraz przez dolny paleozoik, kambr, sylur w strefach antekliz.
  • Piętro mezo-kenozoiczne – tworzy je cienka pokrywa mezozoiku (trias i jura) oraz leżące zgodnie utwory kenozoiku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]