Pośrednia Baszta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pośrednia Baszta
Ilustracja
Od lewej: Szatan, Pośrednia Baszta, Mała Baszta. Widok z Doliny Młynickiej
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2374 m n.p.m.
Pierwsze wejście 1877
Kornel Schmör, Karl Wünschendorfer
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Pośrednia Baszta
Pośrednia Baszta
Ziemia49°09′37,9″N 20°03′20,5″E/49,160528 20,055694

Pośrednia Baszta (słow. Predná bašta, niem. Vordere Bastei, węg. Elülső-Bástya, Mellső-Bástya[1], 2374 m n.p.m.) – szczyt w Tatrach Wysokich położony na terenie Słowacji, w Grani Baszt (Hrebeň bášt) rozdzielającej doliny: Młynicką (Mlynická dolina) i Mięguszowiecką (Mengusovská dolina)[2]. Według Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej jego wysokość wynosi 2366 m[1]. Dawniej nieprawidłowo nazywana była Przednią Basztą.

Pośrednia Baszta znajduje się pomiędzy Szatanem (Satan, 2421 m), od którego oddziela go Przełęcz nad Czerwonym Żlebem (Sedlo nad Červeným žľabom), a Małą Basztą (Malá bašta, 2288 m), od której oddziela ją Przełęcz nad Szerokim Żlebem (Sedlo nad Širokým žľabom, 2206 m).

Jest to szczyt łatwy do zdobycia, zwłaszcza od strony przełęczy lub z Doliny Młynickiej, ale nie prowadzą tam żadne oznakowane trasy turystyczne. Pierwsze odnotowane wejścia:

  • latem – Kornel Schmör, Karl Wünschendorfer 6 sierpnia 1877 r.,
  • zimą – Theodor Wundt 23 grudnia 1891 r.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  3. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.
Od lewej: Skrajna Baszta, Mała Baszta, Pośrednia Baszta, Szatan. Widok z Osterwy