Po deszczu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Po deszczu (manga).
Po deszczu
雨あがる
Gatunek dramat, obyczajowy
Data premiery 6 września 1999
Polska 27 października 2000
Kraj produkcji  Japonia
 Francja
Język japoński
Czas trwania 91 min
Reżyseria Takashi Koizumi
Scenariusz Akira Kurosawa
Główne role Akira Terao
Yoshiko Miyazaki
Shiro Mifune
Mieko Harada
Fumi Dan
Muzyka Masaru Satō
Zdjęcia Masaharu Ueda
Scenografia Yoshirō Muraki
Hideto Aga
Kostiumy Kazuko Kurosawa
Montaż Hideto Aga
Produkcja Masato Hara
Hisao Kurosawa
Tsutomu Sakurai
Kayo Yoshida

Ame agaru (jap. 雨あがる; Po deszczu) – japońsko-francuski film, który powstał na podstawie opowiadania Shūgorō Yamamoto (1903–1967)[1]. Na ekrany kin wszedł w roku 1999, polska premiera odbyła się 27 października 2000 roku. Film trwa 91 minut.

Akira Kurosawa jest autorem scenariusza do tego filmu, miał zamiar również go wyreżyserować. Był już gotowy scenopis, dekoracje i kostiumy, ale jego niespodziewana śmierć (6 września 1998 r.) wstrzymała prace nad filmem. Dzieło dokończył wieloletni asystent reżysera Takashi Koizumi. Starał się on dochować wierności cechom twórczości swojego mistrza. Zdecydował się zrezygnować z ekspresyjnego sposobu opowiadania na rzecz spokojnej i klarownej narracji. Gotowy film został zadedykowany pamięci Kurosawy, o czym informuje otwierająca go sekwencja czarno-białych zdjęć starego mistrza.

Dzieło łączy duchowość zen z mentalnością Zachodu[2].

Twórcy filmu[edytuj | edytuj kod]

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis filmu[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w erze Kyōhō (1716–1735). Ihei Misawa jest rōninem, biegłym w sztukach walki. Podczas podróży z żoną Tayo zatrzymuje się w skromnej gospodzie nad rzeką. Czeka na możliwość kontynuowania podróży, aż poziom rzeki opadnie. W oberży znajduje się również grupa ubogich podróżnych. Rōnin, widząc narastające wśród nich konflikty, decyduje się (pomimo sprzeciwu żony) na udział w płatnych walkach, a zarobione pieniądze przeznacza na jedzenie dla ludzi z gospody.

Podczas jednej z przechadzek w lesie łagodzi spór między samurajami, co budzi podziw miejscowego księcia Shigeaki, który proponuje mu posadę mistrza walk na swoim dworze. Podczas szermierczego egzaminu niechcący ośmiesza umiejętności popędliwego księcia, zrażając go do siebie. Wykorzystują to dworscy intryganci i donoszą księciu, że Ihei walczył dla pieniędzy, co jest dyshonorem dla samuraja. Ihei wyrusza więc z żoną w dalszą wędrówkę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: PWN, 2012. ISBN 978-83-01-17214-5.
  2. Magdalena Kempna-Pieniążek: Formuły duchowości w kinie najnowszym. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2013, s. 103. ISBN 978-83-226-2129-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]