Pociąg niestały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pociąg niestałypociąg nieujęty w rocznym rozkładzie jazdy, a zamawiany w przypadku potrzeby[1].

Pociągi niestałe dzieli się na[2]:

  • pociągi dodatkowe – przewidziane w rozkładzie jazdy, lecz uruchamiane w razie potrzeby;
  • pociągi nadzwyczajne – nieprzewidziane w rozkładzie jazdy, a uruchamiane w razie potrzeby według rozkładu jazdy specjalnie dla nich opracowanego lub bez szczegółowego rozkładu jazdy, z zachowaniem warunku nieprzekraczania dozwolonej prędkości na szlakach[3].

Dla potrzeb wewnętrznych uruchamiane są pociągi dodatkowe[4]:

  • pociągi ratunkowe
  • pociągi gospodarcze
  • pociągi robocze
  • pociągi inspekcyjne
  • pojazdy pomocnicze.

Według Encyklopedii Kolejnictwa pociągi specjalne to pociągi nadzwyczajne służące do przewozu delegacji lub dostojników państwowych[5]. Z pociągów takich korzystał m.in. Adolf Hitler[6] (zob. Pociąg Amerika).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pociąg niestały. W: Leksykon Terminów Kolejowych. Warszawa: KOW sp. z o.o., 2011, s. 439. ISBN 978-83-933737-0-3. [dostęp 2016-07-18].
  2. Postanowienia ogólne - przepisy R-1, kolej.krb.com.pl [dostęp 2017-11-19].
  3. Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 11 lutego 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków prowadzenia ruchu na liniach kolejowych (Dz.U. z 2000 r. nr 34, poz. 400).
  4. Postanowienia ogólne. W: Instrukcja o prowadzeniu ruchu pociągów Ir-1. Warszawa: PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., 2015, s. 26. [dostęp 2016-07-18].
  5. Bohdan Cywiński: „Encyklopedia Kolejnictwa”, Wydanie II, WKŁ Warszawa 1966, s. 415.
  6. Pociągi specjalne i sztabowe.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]