Poczekaj, słońce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poczekaj, słońce
Почакай, слънце
Autor Dora Gabe
Typ utworu tom wierszy
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Bułgaria
Język bułgarski
Data wydania 1967
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1972
Wydawca Państwowy Instytut Wydawniczy
Przekład Anna Kamieńska, Seweryn Pollak

Poczekaj, słońce (oryg. bułg. Почакай, слънце) – wydany w 1967 r. tom poetycki Dory Gabe.

Podobnie jak wcześniejszy, wydany w 1963 r. tom poezji Nowi stichowe, zbiorek Poczekaj, słońce reprezentował w twórczości Dory Gabe poezję wyciszoną, liryczną, pozbawioną deklaratywizmu, widocznego w utworach pisarki z lat 50.[1]. Zawarte w zbiorku wiersze, manifestujące miłość do życia i przeświadczenie o jego nieprzemijającej wartości[1], zostały dostrzeżone przez krytykę literacką i wysoko ocenione m.in. ze względu na filozoficznie potraktowaną afirmację życia[2]. Tom zdobył sobie także niemałą popularność wśród czytelników.

Ze względu na wartości literackie, tom ten został w 1967 r. wyróżniony nagrodą literacką Związku Pisarzy Bułgarskich[1].

Został on częściowo przełożony na język polski i opublikowany w 1972 r. nakładem PIW-u. Wyboru wierszy do przekładu dokonała Anna Kamieńska, natomiast wybrane utwory przełożyli A. Kamieńska i S. Pollak.

Zbiorek poetycki Poczekaj, słońce został wpisany do kanonu literatury bułgarskiej 1878-1988[3].

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • T. Dąbek, Twórczość przekładowa Dory Gabe, Wrocław-Warszawa-Kraków 1969.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Teresa Dąbek: Twórczość przekładowa Dory Gabe. s. 161-162.
  2. H. Czajka, Literatura bułgarska, [w:] Dzieje literatur europejskich, t. 3, cz. 2, s. 96.
  3. Kanon literatury bułgarskiej 1878-1988