Pocztowa Kasa Oszczędności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pocztowa Kasa Oszczędności
Ilustracja
Gmach centrali PKO w Warszawie na skrzyżowaniu ul. Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej w 1939 r.
Data założenia 1919
Data likwidacji 1949
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
PKO przy placu Piłsudskiego w Warszawie (1939)

Pocztowa Kasa Oszczędności (w skrócie P. K. O.[1]) – była polska państwowa instytucja bankowa z siedzibą w Warszawie utworzona dekretem naczelnika państwa Józefa Piłsudskiego z 7 lutego 1919[2].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Działalność – w zakresie obrotu oszczędnościowego, czekowego i papierami wartościowymi, jak też udzielanie pożyczek i wynajem skrytek bankowych, a od roku 1928 także ubezpieczenia na życie – prowadzona była przede wszystkim za pośrednictwem urzędów pocztowych, jak też własnych oddziałów – w Katowicach, Krakowie i Poznaniu, jak też pododdziałów w Łodzi i Wilnie[3].

W okresie przedwojennym bank ten gromadził wkłady oszczędnościowe na około 3,5 mln książeczkach[4]

W 1938 r. wkłady na książeczkach oszczędnościowych wynosiły 789 mln złotych, a wkłady na rachunkach czekowych – 305 mln złotych[5].

Podczas okupacji niemieckiej kasa funkcjonowała w Generalnym Gubernatorstwie pod zarządem niemieckim[5].

Bank został po wojnie reaktywowany. Dekretem Rady Ministrów z dnia 25 października 1948 r. o reformie bankowej (Dz.U. z 1948 r. nr 52, poz. 412) dotychczasową Pocztową Kasę Oszczędności zlikwidowano[4]. Majątek i tradycje przejęła utworzona równocześnie Powszechna Kasa Oszczędnościowa[6].

Prezesi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 19 maja 1920 r. o Pocztowej Kasie Oszczędności (Dz.U. z 1920 r. nr 48, poz. 297).
  2. Dekret o utworzeniu Pocztowej Kasy Oszczędnościowej (Dz.U. z 1919 r. nr 14, poz. 163).
  3. Pocztowa Kasa Oszczędności. Encyklopedia Gutenberga. [dostęp 2016-10-17].
  4. a b Rozdział IV dane o emitencie – PKO BP.
  5. a b Leksykon finansowo-bankowy. Władysław L. Jaworski (red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1991, s. 307–308. ISBN 83-208-0703-4.
  6. a b Wojciech Morawski, Słownik historyczny bankowości polskiej do 1939 roku, Wydawnictwo „Muza”, 1998, s. 50–51 [dostęp 2019-12-11].