Poddany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poddany (czes. poddaný, ang. subject, niem. Untertan, szw. undersåte) oznaczał w państwach o ustroju monarchicznym wszystkich mieszkańców danego państwa, gdyż byli poddani władzy i woli monarchy. Oczekiwano od nich, szczególnie w krajach, gdzie rządził absolutyzm, np. w Rosji, wiernopoddańczego stosunku do osoby monarchy.

Obecnie słowo poddany jest (rzadko) używane tylko w Wielkiej Brytanii ("British subject"), gdzie monarcha nadal ma nominalną władzę.

Pojęcie wyszło z użycia w większości krajów po 1918 i najpóźniej po 1950. Zastąpił je obywatel: fr. citoyen, ang. citizen, niem. Staatsbürger, szw. medborgare.