Podgórze (Duszniki-Zdrój)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podgórze
część miasta
Ilustracja
Hotel Fryderyk w Podgórzu
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Duszniki-Zdrój
Miasto Duszniki-Zdrój
SIMC 0983959
Nr kierunkowy 74
Kod pocztowy 57-340
Tablice rejestracyjne DKL
Położenie na mapie Dusznik Zdrój
Mapa lokalizacyjna Dusznik Zdrój
Podgórze
Podgórze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podgórze
Podgórze
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Podgórze
Podgórze
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Podgórze
Podgórze
Ziemia50°22′42″N 16°22′26″E/50,378325 16,373856
Portal Portal Polska

Podgórze – dawna wieś, obecnie część miasta Duszniki-Zdrój, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Przygórzu pochodzi z XV wieku, wieś nazywała się wówczas Brotendorf i była w niej kuźnica żelaza[1]. W XVII wieku w miejscowości wypalano węgiel drzewny, w dokumentach z tego okresu pojawia się nazwa Kohlau[1]. W 1746 roku w związku z zainteresowaniem tutejszym źródłem wody mineralnej magistrat Dusznik wykupił część wsi, reszta pozostawała wolnymi sołectwami[1]. W XIX wieku w Podgórzu działały dwa młyny i szlifiernia kryształów[1]. Pod koniec XIX wieku w miejscowości powstały dwie gospody, a na początku następnego stulecia dwie kolejne[1]. W okresie międzywojennym w okolicy wytyczono kilka tras narciarskich i zbudowano skocznię[1].
Po 1945 roku powstało tu kilka obiektów wypoczynkowych i sanatoryjnych oraz dwa wyciągi narciarskie[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W Podgórzu znajduje się kaplica Podwyższenia Krzyża Świętego z 1707 roku[1]. Budynek ma rozbudowaną fasadę z naczółkiem i wtopioną w dach wieżyczką, wewnątrz jest barokowy ołtarz[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 405. ISBN 978-83-89188-95-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]