Podhorce (powiat hrubieszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podhorce
Wjazd do miejscowości Podhorce
Wjazd do miejscowości Podhorce
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Werbkowice
Liczba ludności (2011) 421[1]
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-550[2]
Tablice rejestracyjne LHR
SIMC 0905110
Położenie na mapie gminy Werbkowice
Mapa lokalizacyjna gminy Werbkowice
Podhorce
Podhorce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podhorce
Podhorce
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Podhorce
Podhorce
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu hrubieszowskiego
Podhorce
Podhorce
Ziemia50°47′04″N 23°47′07″E/50,784444 23,785278

Podhorcewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Werbkowice[3][4].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego. Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Werbkowice[5]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 421 mieszkańców[1] i była piątą co do wielkości miejscowością gminy Werbkowice.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1466 r. wieś należała do Jakuba Podlodowskiego wojskiego horodelskiego. Według registru poborowego z 1578 r. posiadała 8 łanów kmiecych, czyli 134, 4 ha gruntów uprawnych. Wcześniej to jest w 1564 roku wieś należała po części do Krzysztofa Miękickiego i do rodziny Szczyrbów[6], a w roku 1580 r. do Jana Góździa. W roku 1624 powstał tu unicki klasztor bazylianów, z nadania Jana Góździa, zlikwidowany w XVIII wieku. Do potomków Góździa Podhorce należały także i w XVIII stuleciu: w 1749 r. do Stanisława Góździa[7]. W 1846 przeszły do rąk hrabiego Alojzego Poletyłły z Wojsławic, zaś w 1861 (jako posag córki Alojzy) do jego zięcia – Tytusa Wojciechowskiego (Uruski, Herbarz Szlachty Polskiej tom XIV str.191). W 1827 roku wieś liczyła 78 domów i 436 mieszkańców, zaś w roku 1921 już 132 domy oraz 794 mieszkańców, w tym 12 Żydów i aż 685 Ukraińców. W XIX stuleciu funkcjonowała tu duża gorzelnia Wojciechowskich, w 1896 r. produkująca 33 000 wiader spirytusu[7][8].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty architektoniczne w Podhorcach
Cmentarz rzymskokatolicki i kaplica
Szkoła podstawowa
Remiza OSP
Fragment cmentarza z I wojny światowej
Cmentarz prawosławny
Kościół w Podhorcach


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-11-26].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Werbkowice. Urząd Gminy Werbkowice. [dostęp 2015-11-26].
  6. Podhorce 1.) wś powiat hrubieszowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  7. a b Bondyra 1993 ↓, s. wg indeksu.
  8. Podhorce 1(1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  9. Parafia Miłosierdzia Bożego w Gozdowie, www.gozdow.zamojskolubaczowska.pl [dostęp 2016-04-29].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]