Podniecenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podniecenie – stan emocjonalny, połączony z fizjologiczną reakcją wzrostu ciśnienia krwi na skutek produkcji adrenaliny w organizmie.

Podniecenie seksualne w znaczeniu ogólnym jest to funkcja pobudliwości seksualnej (gotowości do reakcji seksualnej) i sytuacji zewnętrznej. Liczba, jakość i intensywność podnieceń seksualnych, związanych z określoną sytuacją zewnętrzną są warunkowane procesami uczenia się. Podniecenie może zależeć od kontekstu interpersonalnego, jeśli jest ukierunkowane na konkretnego partnera i jest wówczas synonimiczne z pożądaniem seksualnym.

W kontekście intrapersonalnym psychika odgrywa rolę sytuacji zewnętrznej, a stymulator stanowią wspomnienia i fantazje. Rozbudowa tego typu reaktywności seksualnej jest jednym z patomechanizmów parafilii.

Bodźce wyzwalające podniecenie mogą być natury wewnętrznej (powstające w wyniku nagromadzenia napięć seksualnych) lub zewnętrznej. Im większa jest siła libido, tym silniejsze emocje wytwarza jego redukcja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.