Podwójny kamuflaż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podwójny kamuflaż
Deep Cover
Gatunek kryminał, thriller
Rok produkcji 1992
Data premiery 15 kwietnia 1992
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 107 min
Reżyseria Bill Duke
Scenariusz Michael Tolkin, Henry Bean
Główne role Laurence Fishburne,
Jeff Goldblum
Muzyka Michel Colombier
Zdjęcia Bojan Bazelli
Scenografia Daniel Bickel
Kostiumy Arline Burks Gant
Montaż John Carter
Produkcja Pierre David, Henry Bean
Wytwórnia Image Organization,
New Line Cinema
Dystrybucja New Line Cinema (kina, VHS, DVD)
Przychody brutto 16,6 mln. $ (z kin w USA)
Nagrody
1993 – Independent Spirit Awards:
* Laurence Fishburne (nominacja w kategorii "najlepszy aktor pierwszoplanowy"),
* Jeff Goldblum (nominacja w kategorii "najlepszy aktor drugoplanowy")

Podwójny kamuflaż (org. Deep Cover) – amerykański dramat kryminalny z 1992 roku w reż. Billa Duke.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Główny bohater filmu – Russell Stevens – jest synem narkomana-przestępcy, który ginie na oczach dziecka podczas kolejnego napadu na sklep. Śmierć ta budzi w Russellu postanowienie by nigdy nie skończyć tak jak ojciec. Po latach, już jako dorosły mężczyzna i funkcjonariusz mundurowy policji w Los Angeles zostaje zwerbowany przez funkcjonariusza DEA Geralda Carvera jako tajny agent. Ma za zadanie rozpracować największy na Zachodnim Wybrzeżu gang handlarzy narkotyków Antonio Gallegosa i jego wuja Hectora Guzmana – południowoamerykańskiego polityka. Pod fałszywym nazwiskiem Russell zamieszkuje w tanim hotelu i kupując narkotyki, powoli wchodzi w narkotykowy biznes, zyskując zaufanie narkotykowych bossów. Jednym z nich jest prawnik David Jason, który proponuje Russellowi współpracę na dużą skalę. Russell nawiązuje również romans z piękną Betty McCutcheon, która pod przykrywką handlu dziełami sztuki, "pierze" pieniądze pochodzące z narkotykowego biznesu. Wkrótce Russell i Jason zaczynają stanowić konkurencję dla ludzi Gallegosa. Wybucha wojna narkotykowa, a uwikłany w nią Russell, wykraczając daleko po za swoje kompetencje tajnego agenta, dokonuje zabójstwa Ivy'ego – jednego z ważniejszych dilerów Gallosa oraz w końcu jego samego. Działania te są jednak obojętne szefom Russella, których interesują jedynie rozbicie gangu i własne kariery oraz Guzman – jako człowiek departamentu stanu w południowoamerykańskim kraju, w którym ten zamierza kandydować na urząd prezydenta. W końcu Russell zdaje sobie sprawę, że zabrnął za daleko, a jego mocodawcy są po prostu cyniczni. Śmierć Tafta – uczciwego policjanta z wydziału antynarkotykowego lokalnej policji, który umiera na jego rękach, postrzelony przez gangsterów i dobity przez Jasona, powoduje, że Russell ujawnia się przed wspólnikiem i próbuje go aresztować. Gdy Jason sięga po broń, Russell strzela i zabija go w obronie własnej. Wkrótce Russell staje przed specjalną komisją Izby Reprezentantów z zamiarem ujawnienia przewrotnych działań swoich przełożonych. Powstrzymuje go przed tym agent Carver, w którego rękach jest Betty. Oskarżoną o wielokrotne łamanie prawa bankowego, cyniczny Carver chce wykorzystać przeciwko Russellowi – w zamian za jej bezpieczeństwo Stevens ma przed komisją przedstawić agencję w jak najlepszym świetle. Russell robi to, jednak pod koniec zeznań ujawnia nagranie video, na którym dyplomata Guzman przeprowadza transakcję narkotykową o wartości wielu milionów dolarów. Kariera Carvera jest skończona. Russell odchodzi wraz z Betty i sporą częścią pieniędzy przejętych w domu zbitego Gallegosa.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

  • Laurence Fishburne (jako Larry Fishburne) – Russell Stevens
  • Jeff Goldblum – David Jason
  • Charles Martin Smith – agent Gerald Carver
  • Lira Angel – Bijoux
  • Victoria Dillard – Betty McCutcheon
  • Gregory Sierra – Felix Barbossa
  • Glynn Turman – ojciec Russella
  • Cory Curtis – Russell jako chłopiec
  • Clarence Williams III – Taft
  • Roger Guenveur Smith – Eddie
  • Kamala Lopez-Dawson – Belinda
  • Shannon Macpherson – Miranda
  • René Assa – Guzman
  • Sydney Lassick – Gopher
  • James T. Morris – Ivy
  • Alisa Christensen – kierowca Ivy'ego
  • Nick LaTour – kongresmen
  • Ric Mancini – kongresmen
  • Anna Berger – kongresmenka
  • Tony Perez – prawnik Guzmana
  • Ron Thompson – właściciel sklepu
  • Donald Bishop – sędzia
  • Sandra Gould – właścicielka hotelu
  • Jaime Cardriche – Shark
  • Alex Colon – Molto
  • Victoria Dillard – Betty
  • Joseph Ferro – James
  • Def Jef – barman
  • Revalyn T. Golde – prawnik Hulla
  • Yvette Heyden – Nancy
  • Julio Oscar Mechoso – Hernandez
  • Arthur Mendoza – Gallegos
  • Paunita Nichols – Jacquiline
  • Clifton Powell – Leland
  • Gregory Sierra – Barbosa
  • Jonathon Scott – rapper w klubie nocnym
  • Vicellous Shannon – nastoletni diler zastrzelony przez Ivy'ego

i inni.

O filmie[edytuj | edytuj kod]

Podwójny kamuflaż jest najbardziej znanym i udanym dziełem reżyserskim Billa Diuka – czarnoskórego aktora kultowych filmów kina akcji lat 80. XX w., takich jak: Komando i Predator, w których partnerował m.in. Arnoldowi Schwarzeneggerowi.

O obrazie z uznaniem pisali krytycy, m.in. Janet Maslin z The New York Times ("interesujący duet aktorski Laurence'a Fishburne'a i Jeffa Goldbluma")[1], Jonathan Rosenbaum z The Chicago Reade ("thriller pełen niespodzianek, oryginalnych akcentów i rzadkiej, politycznej przejrzystości")[2], Peter Travers z magazynu Rolling Stone ("nowatorstwo w filmie o handlu narkotykami")[3]. Sheila Johnston z The Independent uznała go za odrodzenie gatunku "noir"[4].

Film przyniósł niezły dochód – ponad 16 mln. dolarów z kin w USA. W rankingu popularnego, filmowego serwisu internetowego Rotten Tomatoes obraz posiada obecnie (2019) wysoką, 86-procentową, pozytywną ocenę "czerwonych pomidorów"[5].

Specjalnie dla potrzeb filmu raper Dr. Dre skomponował tytułowy soundtrack, wydany na singlu pod oryginalnym tytułem (Deep Cover)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janet Maslin: Police Thriller With Layers of Issues (ang.). W: The New York Times [on-line]. 1992-04-15. [dostęp 22 marca 2019].
  2. Jonathan Rosenbaum: Government Lies (ang.). W: Chicago Reader [on-line]. 1992-08-28. [dostęp 22 marca 2019].
  3. Peter Travers: Deep Cover (ang.). W: Rolling Stone [on-line]. 2000-12-08. [dostęp 22 marca 2019].
  4. Sheila Johnston: Rackets, stings, cons and scams (ang.). W: The Independent [on-line]. 1993-01-22. [dostęp 22 marca 2019].
  5. Deep Cover (ang.). W: Rotten Tomatoes [on-line]. [dostęp 22 marca 2019].
  6. Deep Cover (ang.). W: www.discogs.com [on-line]. [dostęp 22 marca 2019].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]