Polonistyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polonistyka, filologia polskafilologia, której przedmiotem jest język polski, literatura polska i kultura polska. Stanowi część slawistyki[1].

Historia filologii polskiej sięga XVI w. Pierwszymi polskimi uczonymi, którzy podjęli studia nad językiem polskim, byli Jan Mączyński i Piotr Stoiński (Statorius)[2].

Filologia polska na uczelniach poza granicami Polski[edytuj | edytuj kod]

Filologia polska jest wykładana na kilkunastu uczelniach poza granicami Polski[3]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. hasło „slavistika”, [w:] Všeobecná encyklopedie v osmi svazcích, Praga: Diderot, 1999, s. 165, ISBN 978-80-902555-9-3 (cz.).
  2. Historia nauki polskiej. Bogdan Suchodolski (red.), Paweł Czartoryski, Paweł Rybicki. T. 1: Średniowiecze. Odrodzenie. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1970, s. 370–372.
  3. Jakub Mejer. Bunt w obronie polonistyki. „Wprost”, 2015-04-12. [dostęp 2015-04-07]. 
  4. Stowarzyszenie Bristol, www.bristol.us.edu.pl [dostęp 2018-01-09] (pol.).