Pomnik Ernsta Moritza Arndta w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik Ernsta Moritza Arndta w Szczecinie
(nieistniejący)
Ilustracja
Zachowane schody prowadzące do pomnika
Państwo  Polska
Miejscowość Szczecin
Materiał cement
Data odsłonięcia 1869
Data likwidacji 1933
Położenie na mapie Szczecina
Mapa konturowa Szczecina, po lewej znajduje się punkt z opisem „Pomnik Ernsta Moritza Arndta w Szczecinie(nieistniejący)”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Pomnik Ernsta Moritza Arndta w Szczecinie(nieistniejący)”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Pomnik Ernsta Moritza Arndta w Szczecinie(nieistniejący)”
Ziemia53°26′34,5″N 14°32′01,8″E/53,442917 14,533833

Pomnik Ernsta Moritza Arndta – istniejący w latach 1869–1933 szczeciński pomnik niemieckiego poety Ernsta Moritza Arndta (1769–1860), stojący w ówczesnym parku Quistorpa (obecnie park im. Jana Kasprowicza).

Wykonany z cementu pomnik został wzniesiony w 1869 roku, na stulecie urodzin poety, z inicjatywy założyciela parku Johannesa Quistorpa[1][2][3], prywatnie skoligaconego z poetą, którego żona Charlotte Quistorp była jego stryjeczną ciotką[4]. Pomnik był – z pewnymi zmianami[3] – kopią pomnika Arndta dłuta Bernharda Afingera, znajdującego się w Bonn[1][2]. Usytuowany był na wzniesieniu znajdującym się na przedłużeniu Arndstrasse (ob. ulica Monte Cassino)[1], przy obecnej ul. Wyspiańskiego[2]. Poeta stał na neobarokowym cokole, na którym wyryte były fragmenty jego poezji[1][2]. Zwrócony twarzą w kierunku miasta, prawą rękę wspierał o obumarły pień, z którego kiełkowały młode pędy, lewą zaś podpierał się pod bok[4]. Wraz z cokołem pomnik liczył około 10 metrów wysokości[4]. Obok pomnika znajdowała się fontanna oraz kwatery z kwiatami[3].

W 1933 roku, ze względu na zły stan techniczny (cement zaczął kruszeć), podjęto decyzję o likwidacji pomnika[4][5][6]. Na jego miejscu, wykorzystując infrastrukturę wodno-kanalizacyjną fontanny, utworzono w okresie II wojny światowej basen przeciwpożarowy, zasypany w 2010 roku[4]. Zachowały się prowadzące do pomnika z poziomu ulicy betonowe schody[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Encyklopedia Szczecina. T. II P-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000, s. 147. ISBN 83-7241-089-5.
  2. a b c d Marek Łuczak: Pogodno, Łękno. Szczecin: Pomorskie Towarzystwo Historyczne, 2009, s. 234. ISBN 978-83-751817-6-0.
  3. a b c Maria Łopuch: Szczecin Pogodno. Szczecin: Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość, 2010, s. 164–166, seria: Czas Przestrzeń Tożsamość. ISBN 978-83-932445-0-8.
  4. a b c d e f Jerzy Połowniak: Johannes Quistorp stawia ogromny drogowskaz do dzielnicy. O bohaterze, który w XX wieku się zużył. szczecin.wyborcza.pl, 2019-01-04. [dostęp 2019-01-19].
  5. Pomnik Ernesta Moritza Arndta. szczecin.wyborcza.pl. [dostęp 2019-01-19].
  6. 7 szczecińskich pomników, których już nie ma. wszczecinie.pl, 2017-11-21. [dostęp 2019-01-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]