Pomorzanin Toruń (hokej na lodzie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy sekcji hokeja na lodzie. Zobacz też: inne sekcje klubu.
KS Pomorzanin Toruń
Ilustracja
Pełna nazwa Klub Sportowy Pomorzanin Toruń
Przydomek Kolejorz, Pomorek
Barwy biało-czerwono-niebieskie
Data założenia 1935
Data rozwiązania 1988
Lodowisko Tor-Tor, Toruń
Kit left arm icehockey red 3borders.png
Kit body redshoulders.png
Kit right arm icehockey red 3borders.png
Stroje
domowe
Kit body whiteshoulders.png
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Pomorzanin Toruń – istniejąca w latach 1935-1988 sekcja hokeja na lodzie wielosekcyjnego Klubu Sportowego Pomorzanin Toruń.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klub założono jako ognisko Kolejowego Przysposobienia Wojskowego w 1930. W 1935 zostało połączone z drugim ogniskiem KPW (związanym z przeniesioną z Gdańska Dyrekcją Okręgowej Kolei Państwowej) w „Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego Pomorzanin Toruń”.

Po przerwie spowodowanej II wojną światową został reaktywowany w 1945 jako „Kolejowy Klub Sportowy Pomorzanin”.

W 1972 klub zmienił nazwę na „Międzyzakładowy Związkowy Klub Sportowy Pomorzanin”, a w 1978 na „Międzynarodowy Włókienniczy Klub Sportowy Pomorzanin”.

Od 1981 funkcjonował jako „Klub Sportowy Pomorzanin”.

 Osobny artykuł: KS Pomorzanin Toruń #Historia.

Rozgrywki ligowe[edytuj | edytuj kod]

KPW Pomorzanin Toruń na meczu z Union-Touring Łódź w 1938

W okresie przedwojennym hokeiści Pomorzanina nie odgrywali znaczącej roli w rozgrywkach ogólnopolskich, nawet pomimo tego, że w chwili rozpadu sekcji hokejowej Gryf Toruń, większość jej zawodników zasiliła zespół Pomorzanina. Pozwoliło to zaledwie na zdobycie w sezonie 1937/38 wicemistrzostwa Pomorza, a w sezonie 1938/39 mistrzostwa Pomorza.

Po powojennej reaktywacji, już w grudniu 1946 Pomorzanin zdobył mistrzostwo Pomorza (wygrywając wszystkie cztery mecze: dwa z Brda Bydgoszcz 9-0 12-1 i dwa z Partyzant Bydgoszcz 3-2 4-0), a w stosunkowo krótkim czasie udało się skompletować drużynę na miarę brązowego medalu mistrzostw Polski, który zespół zdobył w roku 1950.

W powojennym sezonach początkowo drużyna funkcjonowała jako Pomorzanin. Następnie, w związku zmianą nomenklatury w ramach zrzeszeń sportowych w latach około 1949-1955 zespół działała jako Kolejarz Toruń, po czym przywrócono oryginalną nazwę klubu.

W tym okresie drużyna rozgrywała swoje mecze na nieistniejącym już boisko-lodowisku „Pod Grzybem”. W 1960 wybudowanie sztucznego lodowiska „Tor-tor” przyczyniło się do sukcesów hokeistów: zdobycia dwóch brązowych (1967, 1969) oraz srebrnego medalu mistrzostw Polski (1968).

  • 1960/1961 - I liga: 2 w grupie północnej, 4 w turnieju finałowym
  • 1961/1962 - I liga: 5 (I liga)
  • 1962/1963 - I liga: 5 (I liga)
  • 1963/1964 - I liga: 8 (spadek)
  • 1964/1965 - II liga: 1 w grupie Północ (awans)
  • 1965/1966 - I liga: 3 po fazie ligowej - 4 w turnieju finałowym
  • 1966/1967 - I liga: 3 po fazie ligowej - 3 w fazie finałowej
  • 1967/1968 - I liga: 4 po fazie ligowej - 2 w fazie finałowej
  • 1968/1969 - I liga: 3 po fazie ligowej, 3 w fazie finałowej

W kolejnych sezonach drużyna toruńska nie osiągnęła sukcesów, a zajmowane w kolejnych latach niskie (7-8) miejsca w I lidze doprowadziły w końcu w 1975 roku do spadku Pomorzanina do II ligi. Co prawda, w kolejnym sezonie udało się awansować, ale niestety tylko na rok. Po kolejnym spadku przyszło grać w II lidze aż do roku 1988.

  • 1969/1970 - I liga: 8
  • 1970/1971 - I liga: 8
  • 1971/1972 - I liga: 8
  • 1972/1973 - I liga: 7
  • 1973/1974 - I liga: 7
  • 1974/1975 - I liga: 7 (spadek)
  • 1975/1976 - II liga: 2 w grupie Północnej, 2 w eliminacjach do I ligi (awans)
  • 1976/1977 - I liga: 12 (spadek)
  • 1977/1978 - II liga: 2 w grupie Północnej
  • 1978/1979 - II liga: 8 w grupie Północnej
  • 1979/1980 - II liga: 5
  • 1980/1981 - II liga: 5
  • 1981/1982 - II liga: 2 w grupie Północnej, 2 w eliminacjach do I ligi, porażka w barażu z Cracovią (4:8, 5:10)
  • 1982/1983 - II liga: 2 w grupie Północnej, 2 w eliminacjach do I ligi
  • 1983/1984 - II liga: ? w grupie Północnej, 4 w eliminacjach do I ligi
  • 1984/1985 - II liga: 12
  • 1985/1986 - II liga: 2 w grupie Północnej, półfinał eliminacji do I ligi
  • 1986/1987 - II liga: 2 w grupie Centralnej, półfinał eliminacji do I ligi
  • 1987/1988 - II liga: 1 (awans)

W czasie powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej sekcja hokeja w Pomorzaninie została ostatecznie rozwiązana. Dalszą działalność oraz szkolenie sportowe przejął nowy toruński klub - Towimor Toruń, który ulegał kolejnym przekształceniom, a od 2010 funkcjonuje Hokejowa Spółka Akcyjna.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Seniorzy

Juniorzy

  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw Polski juniorów: 1957
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw Polski juniorów: 1954, 1955, 1958, 1965, 1971
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal mistrzostw Polski juniorów: 1959, 1961, 1968, 1972

Szkoleniowcy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy hokeistów KS Toruń.

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści Pomorzanina Toruń.

W barwach klubu Pomorzanina hokeiści osiągali sukcesy indywidualne w I lidze:

  • 1965/1966 - najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Józef Stefaniak (63 pkt. za 43 gole i 20 asyst)
  • 1968/1969 - najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Józef Stefaniak (46 pkt. za 35 goli i 11 asyst)
  • 1969/1970 - król strzelców i najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Waldemar Załadas (56 pkt. za 46 goli i 10 asyst)
  • 1971/1972 - najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Bogdan Wawrzyński (67 pkt. za 28 goli i 39 asyst)

Z siedmiu sportowców jacy reprezentowali klub na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, czterech było hokeistami:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cracovia mistrzem hokejowym Polski. Przegląd Sportowy, 28.01.1946.
  2. Późniejsze mistrzostwa nie zostały dokończone ze względu na kolizję terminów z Igrzyskami Olimpijskimi.