Popiersie Maurycego Mochnackiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Popiersie Maurycego Mochnackiego
Ilustracja
Popiersie Maurycego Mochnackiego w Łazienkach
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Miejsce Łazienki Królewskie w Warszawie
Typ pomnika popiersie na cokole
Projektant Wiesław Winkler
Data odsłonięcia 2000
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Popiersie Maurycego Mochnackiego
Popiersie Maurycego Mochnackiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Popiersie Maurycego Mochnackiego
Popiersie Maurycego Mochnackiego
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Popiersie Maurycego Mochnackiego
Popiersie Maurycego Mochnackiego
Ziemia52°12′43,6″N 21°01′50,2″E/52,212100 21,030600

Popiersie Maurycego Mochnackiego – pomnik Maurycego Mochnackiego w warszawskim parku Łazienkowskim.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pomnik znajduje się w południowo-zachodniej części parku Łazienkowskiego, nieopodal Świątyni Egipskiej. Składa się z czworościennego, marmurowego postumentu i ustawionego na nim brązowego popiersia Mochnackiego. Na cokole widnieje tablica z napisem:

Maurycy Mochnacki

Bohater zrywu narodowego 1830 r..

Inskrypcja na cokole nawiązuje do powstania listopadowego, którego Mochnacki – jako członek Sprzysiężenia Wysockiego – był współorganizatorem, uczestnikiem (otrzymał order Virtuti Militari) i jednym z jego pierwszych historyków (dzieło Mochnackiego Powstanie narodu polskiego w roku 1830 i 1831 należy dziś do kanonu historiografii powstania listopadowego).

Około 1822 na tym postumencie stał biust cara Rosji Aleksandra I, dziś zaginiony. W 2000 ustawiono na nim popiersie Maurycego Mochnackiego. Autorem rzeźby jest Wiesław Winkler[1].

Związki Mochnackiego z parkiem Łazienkowskim sięgają roku 1822, kiedy to jako 19-letni student wykonywał karnie przez 6 tygodni prace porządkowe na terenie parku[1]. Kara ta była rezultatem incydentu, podczas którego Mochnacki uderzył nietrzeźwego policjanta, gdy ten wyrwał mu fajkę z ust (w mieście obowiązywał zakaz palenia tytoniu pod gołym niebem). Drugą karą było wydalenie Mochnackiego z Uniwersytetu Warszawskiego. Karę wymierzył sam Wielki Książę Konstanty, po uprzednim zelżeniu Mochnackiego w Belwederze[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pomnik Maurycego Mochnackiego - Łazienki Królewskie w Warszawie, www.lazienki-krolewskie.pl [dostęp 2017-05-20] (pol.).
  2. Dionizy Sidorski, Szalony jasnowidz, czyli rzecz o Maurycym Mochnackim, 1978, s. 54-56.