Popioły (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Popioły
Gatunek film fabularny
Rok produkcji 1965
Data premiery 25 września 1965
Kraj produkcji  Polska
Język polski, francuski, niemiecki, hiszpański
Czas trwania 226 min
Reżyseria Andrzej Wajda
Scenariusz Aleksander Ścibor-Rylski
Główne role Daniel Olbrychski, Bogusław Kierc, Piotr Wysocki, Beata Tyszkiewicz, Pola Raksa, Władysław Hańcza, Jan Świderski
Muzyka Andrzej Markowski
Zdjęcia Jerzy Lipman
Scenografia Anatol Radzinowicz
Kostiumy Ewa Starowieyska, Jerzy Szeski
Montaż Halina Nawrocka
Produkcja Włodzimierz Śliwiński, Konstanty Lewkowicz (kierownicy produkcji)

Popioły – polski film fabularny z 1965 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy. Film jest ekranizacją powieści Stefana Żeromskiego o tym samym tytule[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu toczy się w Europie w czasie wojen napoleońskich. Na tle wielkich wydarzeń przedstawione są losy polskiego szlachcica Rafała Olbromskiego (Daniel Olbrychski), który szuka sensu życia i swojej drogi życiowej. Początkowo zostaje sekretarzem u bogatego arystokraty Gintułta, pod którego wpływem wstępuje do loży masońskiej. W tym okresie swojego życia przeżywa też liczne romanse z pięknymi kobietami. Ostatecznie postanawia wstąpić w szeregi armii polskiej, która u boku Napoleona, według jego mniemania, niesie wolność Polsce i innym uciśnionym ludom Europy. Towarzyszy mu w tym przyjaciel Krzysztof Cedro. Obaj szybko przekonują się, że rzeczywistość wojenna odbiega od ideałow rewolucyjnych, w które wierzyli. Wkrótce potem los ich rozdziela. Krzysztof trafia do polskiej armii w Hiszpanii, bierze udział w oblężeniu Saragossy oraz w bitwie pod Somosierrą, zaś Rafał zostaje w Polsce i uczestniczy w bitwie pod Raszynem. Następnie występuje z armii i osiada w swoim majątku. Obaj przyjaciele spotykają się ponownie w 1812 roku w przededniu wielkiej wojny z Rosją. Krzysztof namawia zniechęconego do wojny Rafała, by jeszcze raz zaciągnął się w szeregi. Rafał daje się namówić, jednak wojna kończy się klęską.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Film zrealizowany został dzięki pomocy MON oraz jednostek Armii Bułgarskiej, Zjednoczenia Hodowli Zwierząt Państwowych Stadnin Koni w Bogusławicach, Walewicach i Starogardzie[2]. Film kręcono w Polsce oraz w Bułgarii. W Polsce zdjęcia powstawały w następujących miejscach: Walewice, Nieborów (pałac), Wyszogród, Sandomierz (kościół św. Jakuba, klasztor Dominikanów), Inowłódz oraz okolice Bogusławic (szarża pod Samosierrą)[3]. Podczas kręcenia filmu miał miejsce wypadek, w którym ciężko ranny został jeździec Adam Królikiewicz, który zmarł w wyniku obrażeń[4]. Na potrzeby jednej ze scen decyzją reżysera, zabito konia. Zwierzę zostało zrzucone ze skały[5].

W filmie Krzysztof i Mary Cedro wykonują piosenkę Jeune fillette. W rzeczywistości autor tej piosenki Jean-Baptiste Weckerlin urodził się w roku 1821, a piosenka powstała wiele lat po wydarzeniach będących tematem filmu.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FilmPolski.pl - POPIOŁY, www.filmpolski.pl [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  2. FilmPolski.pl - POPIOŁY, www.filmpolski.pl [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  3. FilmPolski.pl - POPIOŁY, www.filmpolski.pl [dostęp 2020-01-19] (pol.).
  4. Adam Królikiewicz w bazie filmpolski.pl
  5. ''Popioły'': To nie efekty specjalne. Te zwierzęta ginęły na naszych oczach - WP Film, film.wp.pl [dostęp 2020-01-15] (pol.).
  6. Nagrody - Popioły (1965) - Filmweb, www.filmweb.pl [dostęp 2020-01-19] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]