Awanhard (kompleks skoczni)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Porkka)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Awanhard
Punkt konstrukcyjny K90, K75, K45, K20
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Miejscowość Worochta
Data otwarcia 1955
Rozmiar skoczni (HS) 103 m
Igelit jest
Rekord 106,5 m
(2007-08-19) Rosja Emil Mulukow
Najdłuższy skok 107,5 m
(2018-02-25) UkrainaWitalij Kaliniczenko
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Awanhard
Awanhard
48°17′54,33″N 24°34′27,60″E/48,298426 24,574335

Awanhard (ukr. Авангард) – kompleks skoczni narciarskich w Worochcie na Ukrainie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia skoków narciarskich na tym terenie sięga roku 1922, gdy powstały tu pierwsze skocznie. W tym samym roku odbyły się tu mistrzostwa Polski, w których znaczącą rolę odegrała kobieta, która została mistrzynią Polski na prawie 80 lat. Właściwe obiekty powstały w 1955 roku, jako baza treningowa dla skoczków reprezentujących ten kraj na międzynarodowej arenie. W 1973 roku, skocznie gruntownie zmodernizowano, jednocześnie dobudowując mniejsze obiekty. Na skoczni wielokrotnie odbywały się mistrzostwa ZSRR w skokach narciarskich. Po upadku Związku Radzieckiego skocznie zaczęły stopniowo niszczeć. Władze związku narciarskiego na Ukrainie zainteresowały się skoczniami i w krótkim czasie zorganizowano fundusze na remont skoczni. Przesunięto punkt konstrukcyjny z 87 na 90 m. Cały kompleks wyłożono matami igelitowymi.

Skocznie współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie do kompleksu należą skocznie o punktach konstrukcyjnych wynoszących kolejno 90, 75, 45 i 20 metrów. Wszystkie skocznie wyłożone są matami igelitowymi, dzięki czemu kadra ukraińska ma warunki do treningu przez cały rok. Jednak maty są już stare, zniszczone i wskazana byłaby ich wymiana. Na skoczniach niekiedy trenują skoczkowie z Białorusi, gdyż brakuje tam skoczni narciarskich. Skocznie K90, K65 i K45 mają połączony zeskok. Najmniejsza, K20 usytuowana jest po lewej stronie od K90. Skocznie są już przestarzałe i wymagają renowacji, jednak władze klubu troszczą się o nie; pomimo braku homologacji FIS skocznie spełniają wymogi bezpieczeństwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]