Posada Zarszyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°34′45″N 22°00′41″E
- błąd 39 m
WD 49°35'N, 22°1'E
- błąd 2334 m
Odległość 633 m
Posada Zarszyńska
wieś
Ilustracja
Posada Zarszyńska - Budynek OSP
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Zarszyn
Liczba ludności (2018) 946[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-530[2]
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0363040
Położenie na mapie gminy Zarszyn
Mapa lokalizacyjna gminy Zarszyn
Posada Zarszyńska
Posada Zarszyńska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Posada Zarszyńska
Posada Zarszyńska
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Posada Zarszyńska
Posada Zarszyńska
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sanockiego
Posada Zarszyńska
Posada Zarszyńska
Ziemia49°34′45″N 22°00′41″E/49,579167 22,011389

Posada Zarszyńskawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zarszyn[3].

Wieś zamieszkuje 946 mieszkańców[4]

W Posadzie Zarszyńskiej znajduje się również browar. Początki browaru w Posadzie Zarszyńskiej sięgają czasów XVII-wiecznych. W roku 1631 pojawia się wzmianka o istnieniu w Zarszynie „stołowni dworskiej”. Zarszyński browar zaopatrzał w trunki karczmy i ratusz. W okresie kiedy właścicielem Zarszyna był Kazimierz Ostaszewski, drewniany budynek browaru uległ pożarowi i spalił się prawie doszczętnie. W miejscu spalonego browaru w XIX w. nowi właściciele Zarszyna Jan i Kazimierz Wiktor wybudowali nowy murowany budynek browaru. Produkcję piwa wstrzymano w latach 70-tych XX w. Obecnie budynek browaru można obejrzeć z zewnątrz.

W 2017 roku na terenie parku w Posadzie Zarszyńskiej powstała Ścieżka Dziedzictwa Przyrodniczo-Kulturowego, która została zaprojektowana w oparciu o walory przyrodnicze i historyczne. Na wiodącej przez park trasie stanęły tablice informacyjne, a także ławki i kosze na śmieci. Najcenniejszą atrakcją są dwie lunety obserwacyjne oraz makieta dworu odzwierciedlająca dawny dworek letniskowy na wyspie. W parku nasadzono rośliny tj. Morwa Biała, Wiąz Górski, Platan Zachodni, Kasztanowiec Czerwony, Klon Polny. Ścieżka pokazuje miejscową przyrodę, a w szczególności kolonie gniazd bocianich i zabytkowe dęby. Park podworski stanowi cenny obiekt przyrodniczy, będący równocześnie ważnym dokumentem sztuki i obyczajów w dawnej Polsce. Wspaniałe starodrzewy i pojedyncze okazy, które jeszcze znaleźć można w parku, należą – podobnie jak zabytkowe budowle, dzieła malarskie czy rzeźby – do skarbnicy narodowej kultury[5]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1395 roku, Władysław Jagiełło nadał osadę Posadę Zarszyńską i Długie Jachnikowi zwanym Dzieweczka ze Swoszowa.

W latach 1810 - 1842 roku wieś była w posiadaniu rodziny Ostaszewskich, a następnie, w latach 1842 - 1945 rodziny Wiktorów. W 1810 roku Kazimierz Ostaszewski (1756-1845), były rotmistrz kawalerii narodowej, nabył Zarszyn, Posadę Zarszyńską i Długie od Stanisława hr. Siemieńskiego (1763-1821). Z małżeństwa z Heleną z Załęskich pozostawił Kazimierz Ostaszewski dwie córki: Franciszkę, wydaną za Ksawerego Czermińskiego i Ludwikę, zamężną z Franciszkiem Niezabitowskim.[6] Przed śmiercią przekazał, w 1842 roku, swe dobra wnuczce Adeli Czermińskiej (1822-1904), zamężnej z Janem Wiktorem (1812–1877). Po Janie i Adeli Wiktorach dziedziczył Zarszyn, Posadę Zarszyńską i Długie ich syn Kazimierz Wiktor[7] (1845-1904), a po nim jego syn Jan Wiktor (1878–1944), który w 1911 jako właściciel tabularny posiadał 512 ha[8].

Po II wojnie światowej wskutek wyniku masowych wywłaszczeń majątek Wiktorów przeszedł na rzecz Skarbu Państwa Polski Ludowej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Park dworski z XVIII wieku

Galeria[edytuj | edytuj kod]


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raport o stanie Gminy Zarszyn za rok 2018. s.5
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Raport o stanie Gminy Zarszyn za 2018r.
  5. www.zarszyn.pl.
  6. Teodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, t. 10, Poznań 1888, s. 235-244.
  7. Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 162.
  8. Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 16.
  9. Start, www.zarszyn.pl [dostęp 2019-07-17] (pol.).
  10. Start, www.zarszyn.pl [dostęp 2019-07-17] (pol.).
  11. www.zarszyn.pl.
  12. Start, www.zarszyn.pl [dostęp 2019-07-17] (pol.).
  13. Start, www.zarszyn.pl [dostęp 2019-07-17] (pol.).


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]