Postawa polityczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Postawa polityczna – względnie trwały stosunek jednostek lub grup społecznych do podmiotów polityki i ich działań, systemu politycznego i jego składników, elit politycznych, idei i wartości politycznych oraz decyzji politycznych.

Postawa polityczna zawiera trzy składniki:

  1. Składnik poznawczy – oznacza całokształt prawdziwej i nieprawdziwej wiedzy dotyczącej systemu politycznego
  2. Składnik emocjonalno–oceniający – obejmuje uczucia wobec zjawisk politycznych oraz kryteria ich wartościowania
  3. Składnik behawioralny – gotowość do aktywności politycznej w oparciu o utrwalone wzorce zachowań politycznych lub pozostanie biernym wobec zjawisk politycznych.

Postawa polityczna przejawia się w formie świadomości politycznej, na którą składają się:

  • Wiedza
  • Oceny
  • Potrzeby i postulaty będące rezultatem wzajemnych oddziaływań jednostek ludzkich i grup społecznych

Świadomość polityczna odnosi się do faktów, zjawisk i procesów życia politycznego, których przyswojenie pozwala poszczególnym podmiotom polityki na orientację w rzeczywistości społecznej i na regulację stosunków z otoczeniem.

Przedmioty świadomości politycznej:

  • Potrzeby i interesy jednostek grup społecznych
  • Formy indywidualnej i zbiorowej działalności politycznej ludzi, prowadzonej w celu realizacji tych potrzeb i interesów:
    • partie polityczne
    • związki zawodowe
    • samorządy
  • Zasady i mechanizmy kształtowania oraz realizacji potrzeb i interesów
  • Formy organizacyjne działalności:
    • zasady demokratyczne lub niedemokratyczne, sprawowania władzy publicznej
    • mechanizmy współpracy lub walki
    • kampanie wyborcze
    • instytucje kontroli władzy publicznej

Postawy polityczne kształtują się w procesach:

  1. Socjalizacji politycznej
  2. Edukacji politycznej

Socjalizacja polityczna zakłada zdobywanie wiedzy politycznej, niezbędnej do aktywnego uczestnictwa w życiu politycznym na zasadach:

  • przyjmowania informacji od innych podmiotów
  • własnej aktywności intelektualnej i praktycznej

Na proces socjalizacji politycznej, poprzez oddziaływanie na jednostki i wpajanie wzorców postaw i zachowań ludzkich mają wpływ:

  • rodzina
  • szkoła
  • organizacje społeczne
  • kręgi towarzyskie

Edukacja polityczna - składnik socjalizacji politycznej:

  • obejmuje oddziaływanie celowe, zaplanowane, zgodne z regułami pedagogiki, przeprowadzone przez wyspecjalizowane instytucje oświatowo – wychowawcze
  • zorientowana jest na ciągłe kształtowanie świadomości, postaw i kultury politycznej jednostek ludzkich i zbiorowości społecznych
  • nastawiona jest na przekazywanie i utrwalanie elementów wiedzy o polityce i systemie politycznym (zgodnie z potrzebami podmiotów polityki, a zwłaszcza podmiotów władzy politycznej)
  • kształtowanie pozytywnych nastawień emocjonalnych
  • kształtowanie wzorców zachowań wspierających system polityczny

Jednostki przyswajają sobie występującą w środowisku politycznym wiedzę o wartościach, normach i wzorcach zachowań politycznych. Jednocześnie podlegają presji otoczenia skierowanej na podjęcie zachowań zgodnych z obowiązującymi formalnie lub nieformalnie standardami.

W tym samym czasie podmioty polityki, świadome doniosłości postaw politycznych dążą do kształtowania w społeczeństwie świadomości politycznej funkcjonalnej wobec swoich ideologii, doktryn i programów politycznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]