Potyczka pod Strzelcami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Potyczka pod Strzelcami
II wojna światowa
Czas 1 sierpnia 1944
Miejsce Strzelce
Terytorium Polska pod okupacją III Rzeszy (Generalne Gubernatorstwo)
Przyczyna atak oddziałów Batalionów Chłopskich
Wynik rozbicie niemieckiego taboru wojskowego
Strony konfliktu
 Polskie Państwo Podziemne  III Rzesza
Dowódcy
Piotr Pawlina
Siły
POL Krzyż Batalionów Chłopskich.svg oddziały partyzanckie BCh „Piotra” i Jana Sowy „Grota”. tabory 27 pułku artylerii.
Straty
14 zabitych, 7 wozów ze sprzętem wojskowym
brak współrzędnych

Potyczka pod Strzelcami – potyczka partyzancka stoczona 1 sierpnia 1944 roku przez oddziały Batalionów Chłopskich w czasie ataku na tabory 27 pułku artylerii niemieckiej w Strzelcach

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

Stacjonujące przy wsi Strzelce 2 oddziały Batalionów Chłopskich rano 1 sierpnia 1944 zaatakowały tabory 4 baterii 27 pułku artylerii niemieckiej które zatrzymały się we wsi. W czasie walki poległo 14 Niemców[1]. Oddziały BCh nie poniosły strat. Oprócz 24 sztuk broni zdobyto 7 wozów ze sprzętem wojskowym. Partyzanci wycofali się do lasu obok wsi Niziny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Hillebrandt: Partyzantka na Kielecczyźnie 1939-1945. Warszawa: WIH, 1967.
  • Janusz Gmitruk, Piotr Matusak, Jan Nowak: Kalendarium działalności bojowej Batalionów Chłopskich 1940-1945. Warszawa: LSW, 1983.