Powiat tarnobrzeski (Galicja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Galicia administrative1914.jpg

Powiat tarnobrzeski - dawny powiat kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, istniejący w latach 1867-1918.

Siedzibą c.k. starostwa był Tarnobrzeg. Powierzchnia powiatu w 1879 roku wynosiła 9,2592 mil kw. (532,77 km²), a ludność 59 239 osób. Powiat liczył 109 osad, zorganizowanych w 70 gmin katastralnych.

Na terenie powiatu działały 2 sądy powiatowe - w Tarnobrzegu i Rozwadowie.

Starostowie powiatu[edytuj | edytuj kod]

Komisarze rządowi[edytuj | edytuj kod]

Komisarze powiatowi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sławomir Stępak. Z dziejów władz powiatowych w Tarnobrzegu. „Tarnobrzeskie Zeszyty Historyczne”. Nr 23, s. 27, 2003. 
  2. Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 92 z 22 kwietnia 1917. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879", Lwów 1879