Powrót taty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powrót taty – ballada Adama Mickiewicza, która została po raz pierwszy wydana w zbiorze Ballady i romanse w 1822 jako część tomu Poezyj. Ballada została napisana w maju 1820 roku[1].

Utwór opowiada o ojcu dzieci, który powraca. Zostaje on napadnięty przez zbójów. Mężczyzna zostaje uratowany przez swoje dzieci, które wznosiły modły do Boga. Szef zbójów rozczulił się tym wydarzeniem i puścił mężczyznę wolno.

Ballada składa się z 21 strof. Każda strofa ma 4 wersy. Utwór jest regularny na przemian 11- i 8-zgłoskowy[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powrót taty – Adam Mickiewicz, wiersze.doktorzy.pl [dostęp 2020-06-04].
  2. Powrót taty tekst analiza | Opracowania lektur [dostęp 2020-06-04] (pol.).