Prążkopiór modroskrzydły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prążkopiór modroskrzydły
Actinodura cyanouroptera[1]
(Hodgson, 1837)
Prążkopiór modroskrzydły
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pekińczyki
Rodzaj Actinodura
Gatunek prążkopiór modroskrzydły
Synonimy

Minla cyanouroptera (Hodgson, 1837)
Siva cyanouroptera Hodgson, 1837

Podgatunki

A. c. cyanouroptera (Hodgson, 1837)
A. c. aglae (Deignan, 1942)
A. c. wingatei (Ogilvie-Grant, 1900)
A. c. sordida (Hume, 1877)
A. c. wirthi (Collar, 2011)
A. c. orientalis (Robinson & Kloss, 1919)
A. c. rufodorsalis (Engelbach, 1946)
A. c. sordidior (Sharpe, 1888)

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Prążkopiór modroskrzydły[3], kolorzyk błękitny[4] (Actinodura cyanouroptera) – gatunek małego ptaka z rodziny pekińczyków (Leiothrichidae). Występuje w południowo-wschodniej Azji i Indonezji. Jego zasięg występowania to ok. 2 840 000 km2[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków M. cyanouroptera[6][7]:

  • Actinodura cyanouroptera cyanouroptera – środkowe i wschodnie Himalaje do północno-zachodniej Mjanmy.
  • Actinodura cyanouroptera aglae – południowo-wschodni Asam (północno-wschodnie Indie) i zachodnia Mjanma.
  • Actinodura cyanouroptera wingatei – północno-wschodnia Mjanma, północna Tajlandia, południowe Chiny, Laos i północny Wietnam.
  • Actinodura cyanouroptera sordida – południowo-wschodnia Mjanma, północno-zachodnia i zachodnia Tajlandia.
  • Actinodura cyanouroptera wirthi – południowy Laos.
  • Actinodura cyanouroptera orientalis – wschodnia Kambodża i południowy Wietnam.
  • Actinodura cyanouroptera rufodorsalis – południowo-wschodnia Tajlandia i południowo-zachodnia Kambodża.
  • Actinodura cyanouroptera sordidiorPółwysep Malajski.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Cechy gatunku
Brak różnicy między płciami. Wierzch głowy w czarno-białe, niekontrastowe paski. Ogólnie głowa brudnobiała, na dole rozmyta w brąz. Dziób brudnożółty. Wierzch ciała i barkówki jasnocynamonowe. Lotki czarne z białymi brzegami. Ogon z wierzchu niebieskawo-brązowy, z czarnym paskiem przedkońcowymi i białym końcowym. Nogi różowe, pazury z czarnymi miejscami, ale różowe. Od spodu ogon brązowy. Koniec sterówek równo ścięty. Spód ciała brudnobiały. Czarne oczy.
Wymiary
  • długość ciała: 14–16 cm
  • waga: 14–30 gram

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Biotop
Krzewiaste zarośla, lasy mieszane oraz liściaste i bory szpilkowe na wysokości 250–3000 m n.p.m.
Zachowanie
Tworzy małe stadka.
Lęgi
Okres lęgowy trwa marzec-sierpień. Samica składa 2–5 jaj, inkubacja trwa 14 dni.
Pożywienie
Owady, małe owady i nasiona.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Minla cyanouroptera, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2016-03-29]
  2. BirdLife International 2012, Minla cyanouroptera [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2015-4 [dostęp 2016-03-29] (ang.).
  3. P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Leiothrichidae Swainson, 1831 - pekińczyki - Babblers, laughing-thrushes and allies (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-03-29].
  4. P. Mielczarek, W. Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 298, 1999. ISSN 0550-0842. 
  5. Bird Life International
  6. F. Gill, D. Donsker: Laughingthrushes (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-03-29].
  7. Blue-winged Siva (Siva cyanouroptera) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-10-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.