Prędkość marszowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prędkość marszowa, prędkość ekonomiczna marszowa - prędkość, przy której pojazd ma najmniejsze zużycie paliwa w stosunku do przebywanej odległości w jednostce czasu. Innymi słowy: prędkość, przy której okręt/samochód/czołg/samolot dotrze najdalej.

Prędkość tę definiuje się przy założeniu, że włączone są tylko te mechanizmy i urządzenia pojazdu, które zapewniają bezpieczeństwo ruchu i potrzeby bytowe załogi. Oznacza to w szczególności, że nie są włączone te urządzenia, które potrzebne są do zapewnienia pełnej gotowości bojowej, zdolności do prowadzenia walki i obrony, np. urządzenia zasilające napędy wieżyczek armat, radary śledzące, dodatkowe silniki umożliwiające uchylenie się przed atakiem rakietą lub torpedą, itp.

Prędkość marszowa każdego pojazdu wojskowego jest więc nieco wyższa niż prędkość ekonomiczna bojowa, wyznaczana przy utrzymaniu wszystkich mechanizmów i urządzeń w pełnej gotowości do użycia ("na podgrzaniu"), i którą stosuje się podczas przemarszu pojazdu w okresie wojny, gdy sytuacja bojowa stwarza bezpośrednie zagrożenie atakiem przeciwnika.