Prawo o stowarzyszeniach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach
Państwo  Polska
Data wydania 7 kwietnia 1989
Miejsce publikacji  PRL, Dz.U. z 1989 r. nr 20, poz. 104
Tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 713
Data wejścia w życie 10 kwietnia 1989
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo publiczne
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2020 r. poz. 1086
Wejście w życie ostatniej zmiany 24 czerwca 2020
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z działalnością stowarzyszeń.

Ustawa określa:

  • zasady tworzenia stowarzyszeń
  • zasady nadzoru nad stowarzyszeniami
  • zasady dotyczące majątku stowarzyszeń
  • zasady likwidacji stowarzyszeń
  • zasady działalności stowarzyszeń zwykłych.

Ustawa zastąpiła obowiązujące od 1 stycznia 1933 roku Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. - Prawo o stowarzyszeniach[1].

Nowelizacje[edytuj | edytuj kod]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2020 r[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1932 r. nr 94, poz. 808
  2. Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.U. z 2020 r. poz. 1086).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.