Premetro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tramwaj na stacji premetra Porte de Hal (Halleepoort) w Brukseli
Stacja premetra „Dworzec Główny Tunel” w Krakowie
Stacja Poznańskiego Szybkiego Tramwaju „Rondo Kaponiera” w Poznaniu (2016)
Przystanek Piaśnicka/Kurlandzka w Poznaniu

Premetro – system publicznego transportu zbiorowego, najczęściej stanowiący formę przejściową pomiędzy tramwajem a metrem[1]. Premetro kursuje po bezkolizyjnych trasach (lub bezkolizyjnych odcinkach tras), przystosowanych do późniejszego przekształcenia i włączenia w sieć metra. Budowle inżynierskie (tunele, wiadukty) są dopasowane zarówno do skrajni metra[2].

Premetro jest w założeniu rozwiązaniem tymczasowym, najczęściej jednak rozbudowa do pełnego metra nigdy nie następuje. Wyższe koszty inwestycyjne nie zwracają się, dlatego od lat 70. XX w. planuje się raczej albo pełne metro, albo szybki tramwaj tunelowy bez możliwości konwersji[potrzebny przypis].

Premetro budowano przede wszystkim w miastach Belgii i Holandii. Za wzorcowy przykład często podaje się Brukselę, gdzie poszczególne odcinki sieci tramwajowe najpierw sprowadzano pod ziemię, a następnie przekształcano w metro[3]. Także niektóre niemieckie sieci szybkiego tramwaju (Stuttgart, Zagłębie Ruhry) były początkowo projektowane jako premetro.

W Polsce istnieją trzy systemy premetra: Krakowski Szybki Tramwaj (KST), Poznański Szybki Tramwaj (PST) oraz Szczeciński Szybki Tramwaj (SST)[3].

Systemy premetra na świecie[edytuj | edytuj kod]

Lista zawiera także systemy już przebudowane oraz te, których przebudowa została całkowicie zarzucona:


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biuro Inżynierii Transportu, Studium rozwoju systemu transportu miasta Krakowa, w tym budowy metra, 2015.
  2. Marek Krużyński, Michał Nowak, Studium układu torowego kolei podziemnej we Wrocławiu, 2010.
  3. a b Jeremi Rychlewski, Planowanie tras tramwajowych w miejskiej sieci ulic.