Procisne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Procisne
osada
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Lutowiska
Sołectwo Stuposiany[1]
Liczba ludności (2006) 52
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-713
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0356300
Położenie na mapie gminy Lutowiska
Mapa lokalizacyjna gminy Lutowiska
Procisne
Procisne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Procisne
Procisne
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Procisne
Procisne
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Procisne
Procisne
Ziemia49°11′57″N 22°40′26″E/49,199167 22,673889

Procisne (w latach 1977–1981 Przesmyk) – osada śródleśna w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska[2][3]. Leży nad Sanem przy drodze wojewódzkiej nr 896. Osada jest częścią składową sołectwa Stuposiany.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki dotyczące Procisnego sięgają roku 1580, i umiejscawiają je jako jedną z własności Kmitów. Wieś prawa wołoskiego w latach 1551-1600, położona w ziemi sanockiej województwa ruskiego[4].

W połowie XIX wieku właścicielką posiadłości tabularnej w Procisnem była Sabina Koniecka[5].

Po II wojnie światowej wieś uległa całkowitemu zniszczeniu i wysiedleniu.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1921 Procisne zamieszkiwało 411 osób (w 79 domach mieszkalnych):
  • 1991 – 39 osób
  • 2004 – 52 osoby

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona gminy, sołectwa
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Tomasz Figlus, Villae iuris valachici. Z problematyki rozwoju osadnictwa wołoskiego w Polsce na przykładzie ziemi sanockiej, w: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej tom 5 (2016), s. 31.
  5. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 172.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]