Projekt idealnego miasta Leonarda da Vinci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Projekt idealnego miasta 3.jpg
Projekt idealnego miasta.gif
Projekt idealnego miasta 2.jpg

Projekt idealnego miasta – projekt architektoniczny miasta stworzony w 1487 r. przez włoskiego artystę renesansowego i naukowca, Leonarda da Vinci.

Pomysł[edytuj | edytuj kod]

Pomysł wynikał ze skłonności artysty do utopijnych projektów. Powstał pod presją zarazy, której Leonardo był świadkiem w czasie pobytu w Mediolanie. W swoim zamyśle dążył do połączenia wymagań praktycznych i estetycznych.

Projekt[edytuj | edytuj kod]

Miasto miało być przestronne, o geometrycznych i futurystycznych kształtach. W założeniu miały się tam znajdować liczne place, loggie, tunele i kanały. Notatki Leonarda ukazują jego 2 poziomy: pełniący funkcje estetyczno-społeczne górny poziom dla pieszych i dolny z bezpośrednim dostępem do sieci kanałów, przeznaczonych do transportu towarów i zwierząt, na magazyny, handel i mieszkania ludzi z niższych klas społecznych.

Ulice w projekcie są szerokie, wysokości fasad równe, a kominy strzeliste, by dym mógł rozchodzić się wysoko ponad dachami. Leonardo zaprojektował wysokie klatki schodowe w budynkach publicznych, gdyż kwadratowe, z ciemnymi kątami, ludzie wykorzystywali jako wychodki.

Leonardo snuł też przemyślenia na temat idealnej toalety:

Quote-alpha.png
Siedzisko latryny winno się obracać jak kołowrót w klasztorze i cofać do pozycji wyjściowej dzięki przeciwwadze. W suficie powinno być dużo otworów umożliwiających oddychanie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leonardo da Vinci, Lot wyobraźni, Drogi ucieczki, str. 220-221

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]