Prowincja francuska Kościoła Starokatolickiego Mariawitów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prowincja francuska
Ilustracja
Wnętrze kościoła mariawickiego w Paryżu
Państwo  Francja
Siedziba Paryż
Data powołania 1992
Wyznanie starokatolickie
Kościół Starokatolicki Mariawitów w RP
Katedra diecezjalna Kościół Najświętszej Maryi Panny w Paryżu
Biskup diecezjalny Marie André Le Bec
Dane statystyczne
Liczba wiernych ok. 5000
Liczba kapłanów 3
Liczba osób zakonnych 2
Liczba parafii 2
Powierzchnia 551 695 km²
Położenie na mapie Paryża
Położenie na mapie Francji
Położenie na mapie Île-de-France
Ziemia48°52′18,5″N 2°20′54,8″E/48,871806 2,348556
Strona internetowa
Podział administracyjny Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP

Prowincja francuska (fr. Province de France de l'Eglise Vieille-Catholique Mariavite) – diecezja Kościoła Starokatolickiego Mariawitów we Francji ze stolicą w Paryżu. Jej ordynariuszem jest biskup mariawicki, Marie André Le Bec.

Diecezja obejmuje swoim zasięgiem europejskie terytorium Republiki Francuskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mariawityzm pojawił się we Francji po I wojnie światowej za sprawą działalności księdza starokatolickiego z Nantes, Paula Marii Marca Fatôme, który w 1938 przyjął sakrę biskupią w Kościele Katolickim Mariawitów.

W latach 50. XX wieku Kościół Katolicki Mariawitów we Francji utracił łączność z macierzystym Kościołem w Polsce. Od tego czasu mariawici francuscy rozwijali swoją misję niezależnie, a opiekowali się nimi biskupi posiadający sukcesję apostolską z linii święceń Paula Fatôme.

W latach 60. XX wieku do Francji przybył węgierski biskup należący do Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów, Tomasz Czernohorski-Fehérváry, który zorganizował hierarchię duchowną Apostolskiego Kościoła Katolickiego Paryża i Tours.

W latach osiemdziesiątych XX wieku Apostolski Kościół Katolicki Paryża i Tours podjął dialog z Kościołem Starokatolickim Mariawitów. W 1989 dwaj francuscy biskupi André Le Bec i Gérard Grateau zawarli interkomunię z Kościołem Starokatolickim Mariawitów w Polsce. W 1992 biskup Grateau zerwał unię z mariawitami polskimi. Biskup Le Bec natomiast kontynuował współpracę, która zaowocowała utworzeniem 18 lutego 1992 prowincji francuskiej Kościoła Starokatolickiego Mariawitów[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Liturgia mszy świętej w prowincji francuskiej Kościoła Starokatolickiego Mariawitów odprawiana jest w języku francuskim z elementami śpiewanymi po łacinie. Liturgia francuskich mariawitów nawiązuje do posoborowej liturgii rzymskokatolickiej i różni się od tej praktykowanej w Kościele Starokatolickim Mariawitów w Polsce.

We Francji żyje nieco ponad 5000 mariawitów. W prowincji służy jeden biskup, trzech kapłanów, brat zakonny i siostra zakonna.

Parafie[edytuj | edytuj kod]

  • Parafia Najświętszej Maryi Panny w Paryżu – proboszcz: biskup Marie André Le Bec
    • kaplica Najświętszej Maryi Panny w Paryżu
    • Oratorium Ojca Pio w Paryżu

Dane adresowe[edytuj | edytuj kod]

  • Église Sainte Marie
  • 47, rue de l'Echiquier
    75 010 Paris

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bernard Vignot: Nouvelle eglise mariavite (fr.). Mouvements Religieux. [dostęp 11 maja 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]