Przecław Leszczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przecław Leszczyński
Herb
Wieniawa
Rodzina Leszczyńscy herbu Wieniawa
Data urodzenia 1605
Data śmierci 1670
Ojciec Andrzej Leszczyński
Matka Zofia Opalińska, c. Jana
Żona

Anna Miełżyńska
Anna Orzelska

Przecław Leszczyński (ur. 15 sierpnia 1605 w Baranowie, zm. 1670) – wojewoda dorpacki w 1658 roku, kasztelan śremski w latach 1644-1658, kasztelan nakielski w latach 1642-1644, rotmistrz królewski w 1635 roku, starosta wschowski w latach 1666-1669, starosta kcyński w 1643 roku[1]. Dziedzic Śmigla i Rydzyny.

Syn Andrzeja Leszczyńskiego, brat Jana, kanclerza wielkiego koronnego, brat bliźniak (starszy o godzinę) Wacława, prymasa Polski oraz przyrodni brat Rafała, wojewody bełskiego.

Po rychłej śmierci ojca wychowany został przez matkę na katolika. W młodości przebywał w Niderlandach, gdzie teoretycznie i praktycznie szkolił się w dziedzinie wojskowości, m.in. walcząc u boku Spinoli. Studiował w Kolegium Jezuitów w Poznaniu, w Padwie w 1624 roku[2]. Dowodził wielkopolskim pospolitym ruszeniem w czasie wojny polsko-szwedzkiej. Kilkakrotnie poseł sejm i deputat na Trybunał Główny Koronny, komisarz królewski, wreszcie senator.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo kcyńskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 152.
  2. Marcin Broniarczyk, Wykształcenie świeckich senatorów w Koronie za Władysława IV, w: Kwartalnik Historyczny R. 119 nr 2 (2012), s. 286.