Przemysław Czerwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przemysław Czerwiński
Pedros Cup 2015 Łódź, Przemysław Czerwiński 01.jpg
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1983
Piła
Klub Gwardia Piła (1998–2004)
MKL Szczecin (2004–2012)
Ośrodek Skoku o Tyczce Szczecin (od 2012)[1]
Wzrost 184 cm
Masa ciała 80 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
Brąz Barcelona 2010 skok o tyczce
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi

Przemysław Czerwiński (ur. 28 lipca 1983 w Pile) – polski lekkoatleta specjalizujący się w skoku o tyczce.

Pochodzący z Piły zawodnik jest czołowym polskim tyczkarzem. Wielokrotny reprezentant kraju, medalista mistrzostw Polski. Największy sukces w dotychczasowej karierze odniósł w 2010 kiedy to sięgnął po brązowy medal mistrzostw Europy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodową karierę rozpoczynał od startu w mistrzostwach świata juniorów młodszych w 1999 roku[2] oraz od zajęcia 7. miejsca w mistrzostwach Europy juniorów w roku 2001[3]. Piąty zawodnik uniwersjady w Izmirze (2005). W 2006 roku zajął 5. miejsce w mistrzostwach Europy. Bez powodzenia startował w halowych mistrzostwach świata (2006) oraz w halowym czempionacie Starego Kontynentu (2007). Na treningu podczas mistrzostw świata w Osace (2007) złamał rękę i nie mógł wystartować w konkursie[4]. 30 lipca 2008 podczas mityngu w Szczecinie wypełnił minimum (5,70) uprawniające go do startu podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie. Czerwiński pomyślnie przeszedł eliminacje konkursu olimpijskiego i 22 sierpnia w olimpijskim finale z wynikiem 5,45 m zajął 11. miejsce. Zajął trzecie miejsce w mistrzostwach Europy w Barcelonie (2010) – po tym sukcesie został wybrany sportowcem roku w plebiscycie szczecińskiego oddziału Gazety Wyborczej[5]. Halowy sezon 2011 rozpoczął od nieudanych występów (dwa konkursy bez zaliczonej wysokości), gdy prześwietlenie wykazało kontuzję kostki lewej nogi Czerwiński postanowił zakończyć sezon halowy, przez co nie wystąpił na halowych mistrzostwach Europy w Paryżu[6], oraz opuścił znaczną część sezonu letniego[7][8]. Reprezentant Polski w pucharze Europy oraz drużynowych mistrzostwach Europy.

Trzykrotny złoty medalista mistrzostw Polski seniorów (Bydgoszcz 2006, Poznań 2007 oraz Szczecin 2008) ma w dorobku także pięć srebrnych krążków krajowego czempionatu (Bydgoszcz 2001, Bielsko-Biała 2003, Biała Podlaska 2005[9], Bielsko-Biała 2012 – po dyskwalifikacji Piotra Liska[10] i Toruń 2013) oraz jeden brązowy (Bydgoszcz 2009). Wielokrotnie stawał na podium halowych mistrzostw Polski zdobywając podczas tej imprezy cztery złota (Spała 2003, Spała 2004, Spała 2006 i Spała 2008) pięć srebr (Spała 2002[11], Spała 2005, Spała 2007, Spała 2010 oraz Spała 2012) i trzy brązy (Spała 2001[12], Spała 2013 oraz Sopot 2014). Ma w dorobku także medale z mistrzostw Polski juniorów oraz z młodzieżowych mistrzostw kraju. W 2005 roku podczas zawodów w Paryżu Czerwińsku ustanowił rekord Polski w kategorii młodzieżowców wynikiem 5,65[13].

W roku 2010 odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi[14].

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Na stadionie
W hali
  • skok o tyczce – 5,82 m (6 marca 2010, Donieck) – 5. wynik w historii polskiej lekkoatletyki[15]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przemysław Czerwiński podczas mistrzostw Polski seniorów w Bielsku-Białej (2010)
Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik
1999 Mistrzostwa świata juniorów młodszych Polska Bydgoszcz el. – 13. miejsce 4,60
2001 Mistrzostwa Europy juniorów Włochy Grosseto 7. miejsce 5,15
2002 Superliga pucharu Europy Francja Annecy 7. miejsce 4,85
2002 Mistrzostwa świata juniorów Jamajka Kingston 8. miejsce 5,30
2003 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Polska Bydgoszcz el. – 5. miejsce[16] 5,20
2004 Halowy puchar Europy Niemcy Lipsk 6. miejsce 5,20
2005 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Niemcy Erfurt 7. miejsce 5,50
2005 Uniwersjada Turcja Izmir 5. miejsce 5,50
2006 Halowe mistrzostwa świata Rosja Moskwa el. – 10. miejsce 5,65
2006 Superliga pucharu Europy Hiszpania Malaga 5. miejsce 5,35
2006 Mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg 5. miejsce 5,65
2007 Halowe mistrzostwa Europy Wielka Brytania Birmingham el. – 16. miejsce 5,40
2008 Superliga pucharu Europy Francja Annecy 2. miejsce 5,55
2008 Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin 11. miejsce 5,45
2010 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 2. miejsce 5,60
2010 Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona Bronze medal europe.svg 3. miejsce 5,75
2012 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki el. – NM

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pyrek opuszcza MKL!, Sport.pl [dostęp 2012-01-11] (pol.).
  2. World Youth Championships 1999 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  3. European Junior Championships 2001 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  4. Złamana ręką Czerwińskiego, mmszczecin.pl [dostęp 2011-07-01] (pol.).
  5. Czerwiński był najlepszy..., Sport.pl Gazeta Wyborcza Szczecin [dostęp 2010-12-30] (pol.).
  6. Czerwiński trafił w Spale na złodzieja, Gwizdek24.pl [dostęp 2011-02-02] (pol.).
  7. Sukces Moniki, dramat Przemka, Sport.pl Gazeta Wyborcza Szczecin [dostęp 2011-02-15] (pol.).
  8. Jest szansa na jesienne starty, Sport.pl Gazeta Wyborcza Szczecin [dostęp 2011-07-07] (pol.).
  9. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  10. Kamil Budziejewski ukarany za niesportowe zachowanie podczas igrzysk, SportoweFakty.pl [dostęp 2012-09-26] (ang.).
  11. Halowe mistrzostwa Polski. „Rocznik Lekkoatlety”. VI, s. 22, 2002. Łomianki: Sportpress. 
  12. Halowe mistrzostwa Polski, „Rocznik Lekkoatlety”, V, Łomianki: Sportpress, 2001, s. 28, ISBN 83-916249-1-9.
  13. Janusz Rozum (opracowanie) oraz Komisja Statystyczna Polskiego Związku Lekkiej Atletyki: Rocznik PZLA 2006. Warszawa: Dział sportowo-techniczny PZLA, 2007.
  14. M.P. z 2011 r. nr 11, poz. 117
  15. Zbigniew Jonik, All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii, zbjonik.republika.pl [dostęp 2015-02-11].
  16. W swojej grupie eliminacyjnej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]