Przewód ochronny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przewód ochronny PE (ang. protective earth lub protective conductor[1]) – uziemiony przewód niepodlegający obciążeniu prądami roboczymi, z którym łączy się części przewodzące dostępne i który stanowi element ochrony przez samoczynne wyłączanie zasilania. Przewód ochronny łączący zacisk ochronny PE z uziomem, niebędący przewodem linii nazywany jest przewodem uziemiającym.

Jako przewody ochronne PE w elektroenergetycznych liniach kablowych mogą być stosowane:

  • izolowane żyły kabla,
  • metalowe powłoki, ekrany lub pancerze kabli pod warunkiem, że ich przekrój nie jest mniejszy od wymaganego dla przewodu PE oraz w miejscach ich nieciągłości zostaną wykonane mostki spełniające wymagania stawiane przewodom uziemiającym.

Oznaczenia przewodu ochronnego PE[edytuj | edytuj kod]

Kolor izolacji przewodu ochronnego PE

Izolacja przewodu ochronnego PE powinna być w kolorze zielono-żółtym.

Dopuszczalne przekroje[edytuj | edytuj kod]

Przewody PE linii powinny mieć przekrój tak dobrany, aby spełniał wymagania norm dotyczących projektowania i budowy linii kablowych lub napowietrznych w zakresie wytrzymałości mechanicznej oraz w zakresie obciążalności prądowej.

Przekrój przewodu
fazowego [mm²]
Najmniejszy dopuszczalny przekrój
przewodu ochronnego [mm²]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P SEP-E-001 Sieci elektroenergetyczne niskiego napięcia. Ochrona przeciwporażeniowa.