Przewodnik (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przewodnik
Powodyr, abo kwity majut' oczi
Gatunek Dramat historyczny
Rok produkcji 2014
Data premiery 16 lipca 2014 na festiwalu filmowym w Odessie
ZiemiaPolska10 października 2014
oficjalna premiera w kraju produkcji Ukraina 12 listopada 2014
Kraj produkcji  Ukraina
Język ukraiński, angielski
Czas trwania 120 min[1]
Reżyseria Ołeś Sanin[2]
Scenariusz Ołeksandr Irwaneć, Iren Rozdobudʹko, Ołeś Sanin
Główne role Stanisław Bokłan,
Jeff Burrell,
Dżamała,
Anton Sviatoslav Green,
Ołeksandr Kobzar
Muzyka Ałła Zahajkewycz
Zdjęcia Serhij Mychalczuk
Scenografia Sergij Jakutowicz
Produkcja Maksym Asadczyj, Igor Sawyczenko, Ołeś Sanin
Wytwórnia Pronto Film
Dystrybucja W&N Film Distribution
Budżet $ 2 000 000
Strona internetowa

Przewodnik – ukraiński dramat historyczny w reżyserii Ołesia Sanina zrealizowany w 2014 roku.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Początek lat 30. XX wieku na sowieckiej Ukrainie. Czas chaotycznego uprzemysłowienia kraju, przymusowej kolektywizacji rolnictwa, wielkiego głodu i brutalnej rozprawy z ukraińską inteligencją. W środek tej zawieruchy trafia 10-letni Peter, półsierota, syn amerykańskiego inżyniera Michaela Shamrocka.

Michael Shamrock jest zafascynowany ideami komunizmu. Odbył podróż statkiem Desdemona z ojczystych Stanów Zjednoczonych do Odessy, a stamtąd do Charkowa, aby pomóc w budowie pierwszej sowieckiej fabryki traktorów.

Podczas uroczystość z okazji wypuszczenia z fabryki pierwszego traktora inżynier Shamrock zostaje nagrodzony za swoje zasługi w industrializacji Związku Sowieckiego podróżą do Moskwy. Podczas tej uroczystości zostają mu też powierzone tajne dokumenty. Kiedy z zapartym tchem, zapomniawszy o całym świecie, ogląda występ jazzowy swojej ukochanej Olgi, wysoko postawiony członek władz republiki przerażony nieludzką polityką wewnętrzną przekazuje mu plany wprowadzenia represji na Ukrainie z prośbą, by po przyjeździe do Moskwy przekazał je amerykańskiemu dziennikarzowi Garethowi. Shamrock zapewne nie zdaje sobie nawet sprawy, że stał się posłańcem w niebezpiecznej misji przewozu tajnych i niewygodnych dla reżimu papierów. Wiedzą o tym za to świetnie sowieckie tajne służby, NKWD. Przed wyjazdem inżyniera za wszelką cenę chcą mu odebrać te dokumenty. Próba ich znalezienia wymyka się spod kontroli i Shamrock zostaje zamordowany tuż przed odjazdem pociągu do Moskwy. Przypadkowym świadkiem śmierci ojca zostaje Peter.

W tym momencie życie chłopca dramatycznie się zmienia. Przed śmiercią ratuje go przypadkowo niewidomy bandurzysta Iwan Koczerga, były oficer ukraińskiej armii. Peter zostaje jego przewodnikiem. Wędrówka Iwana z chłopcem jest pełna dramatycznych wydarzeń. NKWD chce złapać chłopca, gdyż po pierwsze zna on prawdę o śmierci ojca, podczas gdy władza obwiniła o zabójstwo opozycjonistę, po drugie NKWD podejrzewa, że to Peter ma poszukiwane tajne dokumenty.

Przy okazji wędrówki z Iwanem Peter poznaje zamknięty świat tych ludowych bardów Ukrainy. Staje się świadkiem ich tragicznego losu.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

W rolach głównych[3][4]:

W pozostałych rolach:

  • Ołeh Prymohenow – Mykoła Sytnik
  • Iryna Sanina – ukochana Iwana Koczergi
  • Ostap Godlewskij
  • Igor Zasjadkewycz
  • Ołeksandr Irwaneć
  • Andrij Kacjuba
  • Orest Kacjuba
  • Fedir Stryhun

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Film ma różnorodną ścieżkę dźwiękową. W jednej z pierwszych scen odbywa się koncert jazzowy, na którym występuje m.in. ukraińska piosenkarka Dżamała w roli jednej z bohaterek. Następnie przy kilku okazjach rozbrzmiewają tradycyjne pieśni kozackie w wykonaniu współczesnych kobziarzy.

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Zdjęcia do filmu rozpoczęły się w 2012 roku.
  • Dziewiątego września 2014 ukraiński komitet oscarowy wysunął Przewodnika na oficjalną nominację ukraińską do Oscara w kategorii Najlepszy film nieanglojęzyczny 2015[6][7]. Film nominacji nie otrzymał[8].
  • Wątek kultury kobziarzy zostaje podjęty nie tylko za sprawą postaci głównego bohatera Iwana Koczergi i jego środowiska. Zostaje zaakcentowany jeszcze w inny sposób. Książka, w której ukryte zostały tajne dokumenty przekazane ojcu Petera, to zbiór wierszy ukraińskiego poety narodowego Tarasa Szewczenki zatytułowany Kobziarz.
  • Na potrzeby niewidomych sporządzono audiodeskrypcyjną wersję filmu[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]