Przyjęcie na dziesięć osób plus trzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przyjęcie na dziesięć osób plus trzy
Gatunek komedia obyczajowa
Rok produkcji 1973
Data premiery 14 października 1980
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 54 minuty
Reżyseria Jerzy Gruza
Scenariusz Jan Himilsbach
Główne role Zdzisław Maklakiewicz
Leon Niemczyk
Muzyka Jerzy Matuszkiewicz
Zdjęcia Antoni Nurzyński
Scenografia Adam T. Nowakowski
Kostiumy Alicja Wasilewska
Montaż Krystyna Komosińska
Danuta Bonikowska
Produkcja Zespół Filmowy Panorama

Przyjęcie na dziesięć osób plus trzy – polska komedia obyczajowa z 1973 roku w reżyserii Jerzego Gruzy, do której scenariusz napisał Jan Himilsbach. Cenzura nie dopuściła do emisji i film siedem lat przeleżał na półkach TVP, do 1980 roku[1].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

W pośredniaku zebrali się bezrobotni skierowani przez Milicję Obywatelską. Jednym z nich jest 38-letni Karolak, który żyje z renty matki. Przesiedział dwanaście miesięcy za kratkami (za niewinność), a trzy miesiące temu wyszedł z więzienia. Przed pośredniak zajeżdża żuk z elegancko ubranym mężczyzną. Mówi, że potrzebuje 10 młodych, silnych i chętnych do ciężkiej pracy. Zebrani bezrobotni zgadzają się w ciemno, jadą daleko za miasto. Na miejscu chlebodawca, przedstawiający się jako kierownik zakładu – Piątek – częstuje carmenami i wyłuszcza całą sprawę. Trzeba rozładować 5 wagonów skalnego grysu, który stoi na bocznicy kolejowej od kilku dni, ale nie ma komu. W zamian mieliby dostać według cennika 3 złote i 1 grosz za tonę. To wywołuje oburzenie bezrobotnych, ale Piątek wpada na pomysł zachęcenia ich do roboty. Prócz wypłaty zaprasza ich na przyjęcie finansowane z funduszu reprezentacyjnego przedsiębiorstwa, a przewodniczący rady zakładowej wyasygnuje dodatkowo pewną sumę na nagrody.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przyjęcie na dziesięć osób plus trzy (pol.). [dostęp 02.01.2016].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]