Przypisańcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przypisańcy – zależna ludność chłopska występująca głównie w dobrach kościelnych od XII w. bez prawa odejścia.

Nazwa przypisańcy pochodzi od ich imiennego wyliczenia wraz z należnymi świadczeniami w dokumentach książęcych na mocy których ludność chłopską przekazywano Kościołowi bez prawa odejścia[1]. Ludność ta była przekazywana Kościołowi razem z darowanymi mu dobrami ziemskimi[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]