Przytoczno (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie lubelskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Artykuł 51°37′09″N 22°16′18″E
- błąd 38 m
WD 51°37'N, 22°16'E, 51°39'N, 22°17'E
- błąd 2305 m
Odległość 468 m
Przytoczno
wieś
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat lubartowski
Gmina Jeziorzany
Liczba ludności (2006) 1100
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 21-146[1]
Tablice rejestracyjne LLB
SIMC 0381858
Położenie na mapie gminy Jeziorzany
Mapa konturowa gminy Jeziorzany, w centrum znajduje się punkt z opisem „Przytoczno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Przytoczno”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Przytoczno”
Położenie na mapie powiatu lubartowskiego
Mapa konturowa powiatu lubartowskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Przytoczno”
Ziemia51°37′09″N 22°16′18″E/51,619167 22,271667

Przytocznowieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Jeziorzany.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej w Jeziorzanach. We wsi znajduje się kaplica, a w jej pobliżu cmentarz parafialny.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś leży przy drodze krajowej nr 48.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Przytoczno[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0381864 Marianka część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początek wsi sięga wieku XV w. wtedy to Mikołaj z Ostrowa, wojewoda sandomierski, na obszarze wsi na części zwanej Łysobyki, zakłada w 1498 r. miasto Przytoczno[4]. Rejestry (regestry) poborowe z XVI w. podają przy nazwie Przytoczno „seu Lissobiki”.

Według rejestru poborowego powiatu radomskiego z r. 1508 część Przytoczna, Krampa, Lagustów, wówczas własność Kacpra Jarczowskiego, płaciły 2 grzywny groszy 6. Część Przytoczna zwana Charłów (Charlow), własność Schyrka i Zofii Stanowy, płaciły 1 grzywnę i groszy 12. W 1569 r. pisano Przytoczno, w parafii Przethoczno alias Lissobiki, miało wówczas Przytoczno 14 łanów, 9 zagrodników, 10 komorników (Pawiński, Kod. Małop, s. 332 i 477).

W 1648 Przytoczno, Łysobyki, Charlew, Krempa, Krzówka, Lendo, Czarno, Budziska, Sobieszyn i Wola Sobieska należą do Zbąskich (Ak. stęż., 18-36). Według rejestru podymnego z 1661 r. było domów włośc. 33, z nich podymnego 16 florenów 15 gr. W rejestru poborowego 1664 r. folwark Przytoczno, należący do księdza Jana Zbąskiego, służby plebańskiej 9, poddanych 145. Praedium trans flumen Wieprz dictam Konty (co tłumaczy się: Nieruchomości po drugiej stronie rzeki Wieprz o nazwie Konty) osób 2, służby folwarcznej 3, we młynie było osób 8 (Akta grodzkie stężyckie, 22-202).

W 1671 r. Przytoczno i Charłów należą do Stanisława Zbąskiego, kanonika gnieźnieńskiego, warszawskiego i łowickiego, sekretarza Jego Królewskiej Mości Jana III Sobieskiego(Akta grodzkie stężyckie 24-8).

Lokacja ta nie była udana skoro w rejestrach poborowych wieku XVI i XVII w opisie Przytoczna występuje wieś.

W wieku XIX opisano Przytoczno jako – wieś nad rzeką Wieprzem, w powiecie łukowskim, gminie Serokomla, parafii Łysobyki, odległą 35 wiorst od Łukowa, leżącą tuż pod osadą Łysobyki, która wchodziła w skład dóbr Przytoczno[4].

  • 1827 r. spis wykazał 69 domów, 455 mieszkańców.
  • 1886 r. wieś miała 59 domów, 507 mieszkańców, był młyn wodny, eksploatowano pokłady torfu.

Dobra Przytoczno w XIX wieku[edytuj | edytuj kod]

Dobra Przytoczno składały się w 1886 r. z folwarków Przytoczno i Wojciechów, rozległość dominalna mórg 2050 w tym folwark Przytoczno gruntów ornych i ogrodów mórg 235, łąk mórg 287, pastwisk mórg 242, wody mórg 19, nieużytków mórg 17, razem mórg 800; budynków murowanych 3, z drzewa 23.

Folwark Wojciechów gruntów ornych i ogrodów mórg 400, pastwisk mórg 27, lasu mórg 799, nieużytków mórg 24, razem mórg 1250; budynków murowanych 2, z drzewa 7. W skład dóbr wchodziły poprzednio: osada Łysobyki osad 253, z gruntem mórg 1680, wieś Przytoczno osad 67, z gruntem mórg 710, wieś Walentynów osad 20, z gruntem mórg 282[4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1047 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  3. GUS. Rejestr TERYT.
  4. a b c Przytoczno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 239.