Psałterz puławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Psałterz puławski – polski przekład Księgi Psalmów powstały pod koniec XV wieku. Nie jest znany jego autor, ani dokładny czas powstania.

Manuskrypt psałterza przechowywany jest w Muzeum Czartoryskich w Krakowie (sygnatura: 1269). Został on wykonany w XV wieku starannie na pergaminie i ozdobiony inicjałami i kolorową ilustracją Trójcy Przenajświętszej na ostatniej karcie. Psałterz puławski, jak na to wskazuje umieszczona w nim dedykacja, na początku XVI wieku należał do rodziny Komorowskich. Psałterz jest zabytkiem pisowni złożonej II stopnia - pojawiają się dwuznaki (np. pyrzwy), miękkość zaznaczana jest przy pomocy 'y' (nye), jedna głoska może mieć różne realizacje graficzne (rzucza).

O wysokiej wartości Psałterza puławskiego przekonany był Czesław Miłosz, który inspirował się nim przy własnym przekładzie Księgi Psalmów. Według Miłosza, Psałterz puławski góruje zwartością i bogactwem rytmicznym nad przekładami z wieku szesnastego[1].

Wydania Psałterza puławskiego[edytuj | edytuj kod]

  • Psałterz puławski. Z kodeksu pergaminowego Ks. Władysława Czartoryskiego, przedruk homograficzny wykonali Adam i Stanisław Pilińscy, Poznań (1880)
  • Psałterz puławski. Wstęp. Tekst z rękopisu Muzeum Ks. Czartoryskich w Krakowie. Uwagi krytyczne i warianty Psałterza Floriańskiego, (oprac.) Stanisław Słoński, Warszawa (1916).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Miłosz, wstęp "od tłumacza" w Księga Psalmów, Éditions du Dialogue, Paris 1982, s. 45-47

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]