Pterorhinus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pterorhinus
Swinhoe, 1868[1]
Przedstawiciel rodzaju – sójkowiec białogardły (P. albogularis)
Przedstawiciel rodzaju – sójkowiec białogardły (P. albogularis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pekińczyki
Rodzaj Pterorhinus
Typ nomenklatoryczny

Pterorhinus davidi Swinhoe, 1868.

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Pterorhinusrodzaj ptaka z rodziny pekińczyków (Leiothrichidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 22–34,5 cm; masa ciała 51–170 g[8]

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Pterorhinus: gr. πτερον pteron „pióro”; ῥις rhis, ῥινος rhinos „nozdrza”[9].
  • Babax: gr. βαβαξ babax, βαβακος babakos „gaduła, papla”, od βαβαζω babazō „paplać”[10]. Gatunek typowy: Pterorhinus lanceolatus J. Verreaux, 1871.
  • Rhinocichla: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos nozdrza; κιχλη kikhlē „drozd”[11]. Gatunek typowy: Timalia mitrata S. Müller, 1836.
  • Dryonastes: δρυς drus, δρυος druos „drzewo”; ναστης nastēs „mieszkaniec”, od ναιω naiō „mieszkać”[12]. Gatunek typowy: Ianthocincla ruficollis Jardine & Selby, 1838.
  • Kaznakowia (Kasnakowia): Aleksandr Mikołajewicz Kaznakow (1872–1932), rosyjski oficer, podróżnik który towarzyszył w ekspedycjach Piotrowi Kozłowowi[13]. Gatunek typowy: Babax waddelli Dresser 1905 (= Kaznakowia koslowi Bianchi, 1905).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Takson wyodrębniony na podstawie badań filogenetycznych z Garrulax[14]. Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. R. Swinhoe. Ornithological Notes from Amoy. „The Ibis”. New Series. 4, s. 60, 1868 (ang.). 
  2. A. David: Journal de mon troisième voyage d’exploration dans l’empire Chinois. T. 1. Paris: Libraire Hachette et cie, 1875, s. 181. (fr.)
  3. Sharpe 1883 ↓, s. 452.
  4. Sharpe 1883 ↓, s. 454.
  5. V.L. Bianchi. Орнитологическое отдълеше. Завьдывающш отдйлетемъ старшш зоологъ. „Ежегодникъ Зоологическаяo Музея Императорской Ащеmн Наукъ”. 8 (2), s. 11, 1903 (ros.). 
  6. V.L. Bianchi. Каznаkowiа, gеn. nоv. и Вabax David 1876, роды семейства Сrateropodidae, отр. Раsseriformes. „Извъстхя Императорской Академш Наукъ”. VE Série. 23, s. 41, 45, 1905 (ros.). 
  7. F. Gill & D. Donsker: Laughingthrushes (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-07-01].
  8. Collar i Robson 2007 ↓, s. 231–235, 240–241, 243–245, 250–251.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Pterorhinus.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Babax.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Rhinocichla.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Dryonastes.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Kaznakowia.
  14. A. Cibois, M. Gelang, P. Alström, E. Pasquet, J. Fjeldså, P.G.P. Ericson & U. Olsson. Comprehensive phylogeny of the laughingthrushes and allies (Aves, Leiothrichidae) and a proposal for a revised taxonomy. „Zoologica Scripta”, w druku. DOI: https://doi.org/10.1111/zsc.12296 (ang.). 
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Leiothrichidae Swainson, 1831 – pekińczyki – Babblers, laughing-thrushes and allies (wersja: 2018-11-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-11-20].
  16. P.C. Rasmussen & J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 84-87334-67-9. (ang.)
  17. N.J. Collar. A partial revision of the Asian babblers (Timaliidae). „Forktail”. 22, s. 85-112, 2006 (ang.). 
  18. Collar i Robson 2007 ↓, s. 233.
  19. T. Cai, A. Cibois, P. Alström, R.G. Moyle, J.D. Kennedy, S. Shao, R. Zhang, M. Irestedt, P.G.P. Ericson, M. Gelang, Y. Qu, F. Lei & J. Fjeldså. Near-complete phylogeny and taxonomic revision of the world’s babblers (Aves: Passeriformes). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 130, s. 346–356, 2019. DOI: 10.1016/j.ympev.2018.10.010 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. N. Collar & C. Robson: Family Timaliidae (Babblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 70-291. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  2. R.B. Sharpe: Catalogue of the Birds in the British Museum. Cz. 7. London: Printed by order of the Trustees, 1883, s. 2-698. (ang.)
  3. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-07-01]. (ang.)