Puchar Świata w skokach narciarskich w Oberstdorfie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puchar Świata w skokach narciarskich w Oberstdorfie – zawody w skokach narciarskich, przeprowadzane w ramach Pucharu Świata w skokach narciarskich od inauguracji tej imprezy, czyli od roku 1980. Skoczkowie w konkursach rywalizują na dwóch obiektach w Oberstdorfie: Schattenbergschanze, na którym co roku rozpoczyna się Turniej Czterech Skoczni, oraz na mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym triumfatorem zawodów Pucharu Świata w tej bawarskiej miejscowości został reprezentant NRD, Jochen Danneberg. Rok później najlepszy w zmaganiach na Schattenbergschanze okazał się Hubert Neuper z Austrii. W sezonie 1981/82 triumfował Fin Matti Nykänen. W następnym sezonie pierwszy konkurs Turnieju Czterech Skoczni zakończył się zwycięstwem Horsta Bulaua z Kanady. Sezon 1983/84 to z kolei triumf Klausa Ostwalda, skoczka z Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W tej samej edycji Pucharu Świata po raz pierwszy rozegrano zawody na Heini-Klopfer-Skiflugschanze. Oba konkursy zakończyły się sukcesem Matti Nykänena. W grudniu 1984 zwycięzcą zawodów na Schattenbergschanze okazał się austriacki zawodnik, Ernst Vettori. Rok później triumfował z kolei Pekka Suorsa z Finlandii, a trzecie miejsce zajął Piotr Fijas. Na pierwsze zwycięstwo norweskiego skoczka w ramach Pucharu Świata w Oberstdorfie musiano czekać do sezonu 1986/87, kiedy to najlepszy okazał się Vegard Opaas. Następny konkurs, to z kolei zwycięstwo reprezentanta Czechosłowacji, Pavla Ploca. W 1988 w konkursie Turnieju Czterech skoczni zwyciężył Dieter Thoma. Niemiec powtórzył swój wyczyn także i w następnym roku.

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1990/91 – w pierwszym, którym brała udział ekipa zjednoczonych Niemiec – w Oberstdorfie zwyciężył Jens Weißflog. Sezon 1991/92 to triumf Toni Nieminena, przyszłego mistrza olimpijskiego, oraz powrót mamuciej skoczni Im. Heiniego Klopfera do kalendarza Pucharu Świata (dwukrotna wygrana Wernera Rathmayra). W grudniu 1992 na Schattenbergschanze najlepszy był Niemiec Christof Duffner. Rok później ponownie zwyciężył zawodnik gospodarzy – Jens Weißflog. W sezonie 1994/95 triumfowali Austriacy: Reinhard Schwarzenberger na Schattenbergschanze, oraz Andreas Goldberger na Heini-Klopfer-Skiflugschanze. Drugi konkurs na mamucim obiekcie, z powodu złych warunków atmosferycznych, został odwołany. W otwierających zawodach Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 1995/96 bezkonkurencyjny był reprezentant Finlandii, Mika Laitinen. Rok później ponownie najlepszy był Dieter Thoma. Sezon 1997/98 to wygrana Japończyka Kazuyoshi Funakiego. W tym samym sezonie na skoczni Heiniego Klopfera rozgrywano Mistrzostwa świata w lotach narciarskich (wtedy zaliczane do Pucharu Świata). Po pierwszym dniu prowadził zawodnik gospodarzy, Sven Hannawald, ale w drugim konkursie (i ostatecznie w łącznej klasyfikacji) najlepszy był Kazuyoshi Funaki. Lata 1998–2000 to zwycięstwa Martina Schmitta na Schattenbergschanze. W tym trzecim konkursie Niemiec ustanowił nowy rekord obiektu – 133,0 m, bijąc wynik Adama Małysza sprzed kilku minut o pół metra.

Lata 2000.[edytuj | edytuj kod]

W 2001 Puchar Świata w skokach narciarskich powrócił na Heini-Klopfer-Skiflugschanze. Zawody zakończyły się zwycięstwami Risto Jussilainena z Finlandii, oraz Martina Schmitta. Drugie miejsce w drugim konkursie zajął Adam Małysz. W sezonie 2001/02 swój marsz po wygranie wszystkich konkursów Turnieju Czterech Skoczni rozpoczął w Oberstdorfie Sven Hannawald. Niemiec zwyciężył również w następnym roku na Schattenbergschanze. Obiekt ten został przebudowany przed sezonem 2003/04, dzięki czemu można było oddawać dłuższe skoki. Przekonał się o tym zwycięzca konkursu, norweg Sigurd Pettersen. Podczas drugiego skoku ustanowił nowy, aktualny rekord skoczni – 143,5 m. Dwa miesiące później nowy rekord, na skoczni H.Klopfera, ustanowił Roar Ljøkelsøy. Norweski skoczek, zwycięzca konkursu, oddał skok na odległość 223,0 m. Drugie zawody na mamucim obiekcie zostały, z powodu zbyt silnie wiejącego wiatru, odwołane. W grudniu 2004 na Schattenbergschanze triumfował najlepszy zawodnik w historii Turnieju Czterech Skoczni, fin Janne Ahonen, a trzecie miejsce zajął polski skoczek, Adam Małysz. Fin powtórzył swój wyczyn także rok później. Sezon 2006/07 to wygrana ówczesnego Mistrza Świata Juniorów, Austriaka Gregora Schlierenzauera. Zdobywca trzeciego miejsca, Adam Małysz triumfował na Schattenbergschanze miesiąc później. Były to pierwsze w historii Pucharu Świata zawody na tym obiekcie niezaliczane do klasyfikacji Turnieju Czterech Skoczni. Przyczyną był brak możliwości naśnieżenia zeskoku Skoczni im. Heiniego Klopfera. W tym przypadku organizatorzy przenieśli zawody na mniejszy obiekt. Drugi konkurs zakończył się triumfem Michaela Uhrmanna. W grudniu 2007 zwycięzcą zawodów został Thomas Morgenstern. Następne zawody Pucharu Świata w Oberstdorfie 29 grudnia 2008 (Turniej Czterech Skoczni na Schattenbergschanze) wygrał Simon Ammann a 14 lutego 2009 (FIS Team Tour w konkursie lotów z rekordem skoczni 225,5m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze) wygrał Harri Olli. W konkursie drużynowym triumfowali Finowie. 29 grudnia 2009 w pierwszym konkursie 58. Turnieju Czterech Skoczni zwyciężył Andreas Kofler przed Janne Ahonenem i Thomasem Morgensternem.

Lata 2010.[edytuj | edytuj kod]

30 stycznia 2010 na Heini-Klopfer-Skiflugschanze zwyciężyli Austriacy przed Norwegami i Finami. Dzień później triumfował Anders Jacobsen wyprzedzając Roberta Kranjca oraz Johana Remena Evensena. W 1. konkursie TCS 2010/11 wygrał Thomas Morgenstern, tym razem przed Finem Matti Hautamäkim i reprezentantem Austrii Manuelem Fettnerem, dla którego było to pierwsze podium w Pucharze Świata. Kolejne zawody, które odbyły się w Oberstdorfie miały miejsce 5 i 6 lutego 2011 w ramach (FIS Team Tour na Heini-Klopfer-Skiflugschanze). Konkurs indywidualny wygrał Martin Koch, przed Tomem Hilde i Gregorem Schlierenzauerem, a drugi konkurs drużynowy zakończył się zwycięstwem reprezentacji Austrii, która zajęła 1. miejsce w całym FTT. Kolejne miejsca zdobyli Norwegowie i Finowie, a Polska była 6. W sezonie 2011/2012, podczas TCS na Schattenbergschanze triumfował Gregor Schlierenzauer, natomiast w ramach FIS Team Tour, w konkursach rozgrywanych na skoczni mamuciej zwycięstwo odnieśli Martin Koch i reprezentacja Słowenii. Kolejne zawody PŚ są wstępnie planowane na 29 grudnia 2015 roku (Turniej Czterech Skoczni na Schattenbergschanze).

Podium poszczególnych konkursów PŚ w Oberstdorfie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Skocznia K[1] / HS Uwagi 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1. 30 grudnia 1979 Schattenbergschanze K110 TCS Niemiecka Republika Demokratyczna Jochen Danneberg Austria Hubert Neuper Austria Alfred Groyer
2. 30 grudnia 1980 Schattenbergschanze K110 TCS Austria Hubert Neuper Finlandia Jari Puikkonen Norwegia Roger Ruud
3. 30 grudnia 1981 Schattenbergschanze K110 TCS Finlandia Matti Nykänen Niemiecka Republika Demokratyczna Manfred Deckert Niemcy Thomas Prosser
4. 30 grudnia 1982 Schattenbergschanze K110 TCS Kanada Horst Bulau Finlandia Matti Nykänen Austria Armin Kogler
5. 30 grudnia 1983 Schattenbergschanze K115 TCS Niemiecka Republika Demokratyczna Klaus Ostwald Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Norwegia Ole Gunnar Fidjestøl
6. 17 marca 1984 im. Heiniego Klopfera K182 loty Finlandia Matti Nykänen Czechosłowacja Pavel Ploc Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
7. 18 marca 1984 im. Heiniego Klopfera K182 loty Finlandia Matti Nykänen Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
Czechosłowacja Pavel Ploc
-
8. 30 grudnia 1984 Schattenbergschanze K115 TCS Austria Ernst Vettori Finlandia Matti Nykänen Austria Andreas Felder
9. 30 grudnia 1985 Schattenbergschanze K115 TCS Finlandia Pekka Suorsa Austria Franz Neuländtner Polska Piotr Fijas
10. 30 grudnia 1986 Schattenbergschanze K115 TCS Norwegia Vegard Opaas Niemcy Thomas Klauser Austria Andreas Felder
11. 30 grudnia 1987 Schattenbergschanze K115 TCS Czechosłowacja Pavel Ploc Finlandia Matti Nykänen Szwecja Staffan Tällberg
12. 30 grudnia 1988 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Dieter Thoma Finlandia Risto Laakkonen Finlandia Matti Nykänen
13. 30 grudnia 1989 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Dieter Thoma Niemcy Josef Heumann Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
14. 30 grudnia 1990 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Jens Weißflog Austria Andreas Felder Austria Heinz Kuttin
15. 29 grudnia 1991 Schattenbergschanze K115 TCS Finlandia Toni Nieminen Austria Werner Rathmayr Szwajcaria Stefan Zünd
16. 25 stycznia 1992 im. Heiniego Klopfera K182 loty Austria Werner Rathmayr Austria Andreas Felder Austria Andreas Goldberger
17. 26 stycznia 1992 im. Heiniego Klopfera K182 loty Austria Werner Rathmayr Austria Andreas Felder Szwecja Mikael Martinsson
18. 28 grudnia 1992 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Christof Duffner Austria Andreas Goldberger Japonia Noriaki Kasai
19. 30 grudnia 1993 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Jens Weißflog Norwegia Espen Bredesen Austria Andreas Goldberger
20. 30 grudnia 1994 Schattenbergschanze K115 TCS Austria Reinhard Schwarzenberger Austria Andreas Goldberger Niemcy Jens Weißflog
21. 25 lutego 1995 im. Heiniego Klopfera K182 loty Austria Andreas Goldberger Włochy Roberto Cecon Niemcy Jens Weißflog
22. 26 lutego 1995 im. Heiniego Klopfera K182 loty[2] odwołany
23. 30 grudnia 1995 Schattenbergschanze K115 TCS Finlandia Mika Laitinen Niemcy Jens Weißflog Japonia Masahiko Harada
24. 29 grudnia 1996 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Dieter Thoma Norwegia Kristian Brenden Austria Andreas Goldberger
25. 29 grudnia 1997 Schattenbergschanze K115 TCS Japonia Kazuyoshi Funaki Japonia Hiroya Saitō Słowenia Primož Peterka
26. 24 stycznia 1998 im. Heiniego Klopfera K185 [3], loty Niemcy Sven Hannawald Japonia Kazuyoshi Funaki Norwegia Kristian Brenden
27. 25 stycznia 1998 im. Heiniego Klopfera K185 [3], loty Japonia Kazuyoshi Funaki Niemcy Dieter Thoma Niemcy Sven Hannawald
28. 30 grudnia 1998 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Martin Schmitt Austria Andreas Goldberger Japonia Noriaki Kasai
29. 29 grudnia 1999 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Martin Schmitt Austria Andreas Goldberger Austria Andreas Widhölzl
30. 29 grudnia 2000 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Martin Schmitt Japonia Noriaki Kasai Japonia Masahiko Harada
31. 3 marca 2001 im. Heiniego Klopfera K185 loty Finlandia Risto Jussilainen Finlandia Veli-Matti Lindström Finlandia Matti Hautamäki
32. 4 marca 2001 im. Heiniego Klopfera K185 loty Niemcy Martin Schmitt Polska Adam Małysz Finlandia Risto Jussilainen
33. 30 grudnia 2001 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Sven Hannawald Austria Martin Höllwarth Szwajcaria Simon Ammann
34. 29 grudnia 2002 Schattenbergschanze K115 TCS Niemcy Sven Hannawald Austria Martin Höllwarth Finlandia Janne Ahonen
35. 29 grudnia 2003 Schattenbergschanze K120 TCS Norwegia Sigurd Pettersen Austria Thomas Morgenstern Austria Martin Höllwarth
36. 7 lutego 2004 im. Heiniego Klopfera K185 loty Norwegia Roar Ljøkelsøy Finlandia Janne Ahonen Japonia Noriaki Kasai
37. 8 lutego 2004 im. Heiniego Klopfera K185 loty[2] odwołany
38. 29 grudnia 2004 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Finlandia Janne Ahonen Norwegia Roar Ljøkelsøy Polska Adam Małysz
39. 29 grudnia 2005 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Finlandia Janne Ahonen Norwegia Roar Ljøkelsøy Czechy Jakub Janda
40. 30 grudnia 2006 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Austria Gregor Schlierenzauer Szwajcaria Andreas Küttel Polska Adam Małysz
41. 27 stycznia 2007 Schattenbergschanze HS137 -[4] Polska Adam Małysz Austria Thomas Morgenstern Niemcy Michael Uhrmann
42. 28 stycznia 2007 Schattenbergschanze HS137 -[4] Niemcy Michael Uhrmann Norwegia Anders Jacobsen Włochy Andrea Morassi
43. 30 grudnia 2007 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Austria Thomas Morgenstern Austria Gregor Schlierenzauer Finlandia Janne Ahonen
44. 29 grudnia 2008 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Szwajcaria Simon Ammann Austria Wolfgang Loitzl Rosja Dmitrij Wasiljew
45. 14 lutego 2009 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, nocny Finlandia Harri Olli Norwegia Anders Jacobsen Norwegia Johan Remen Evensen
46. 15 lutego 2009 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, druż.  Finlandia
1. Kalle Keituri
2. Juha-Matti Ruuskanen
3. Matti Hautamäki
4. Harri Olli
 Rosja
1. Dienis Korniłow
2. Pawieł Karielin
3. Ilja Roslakow
4. Dmitrij Wasiljew
 Austria
1. Wolfgang Loitzl
2. Markus Eggenhofer
3. Andreas Kofler
4. Martin Koch
47. 29 grudnia 2009 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Austria Andreas Kofler Finlandia Janne Ahonen Austria Thomas Morgenstern
48. 30 stycznia 2010 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, nocny, druż.  Austria
1. Martin Koch
2. Andreas Kofler
3. Wolfgang Loitzl
4. Gregor Schlierenzauer
 Norwegia
1. Johan Remen Evensen
2. Tom Hilde
3. Anders Jacobsen
4. Bjørn Einar Romøren
 Finlandia
1. Matti Hautamäki
2. Kalle Keituri
3. Janne Ahonen
4. Harri Olli
49. 31 stycznia 2010 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty Norwegia Anders Jacobsen Słowenia Robert Kranjec Norwegia Johan Remen Evensen
50. 29 grudnia 2010 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Austria Thomas Morgenstern Finlandia Matti Hautamäki Austria Manuel Fettner
51. 5 lutego 2011 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, nocny Austria Martin Koch Norwegia Tom Hilde Austria Gregor Schlierenzauer
52. 6 lutego 2011 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, druż.  Austria
1. Thomas Morgenstern
2. Andreas Kofler
3. Gregor Schlierenzauer
4. Martin Koch
 Norwegia
1. Johan Remen Evensen
2. Anders Jacobsen
3. Bjørn Einar Romøren
4. Tom Hilde
 Niemcy
1. Michael Neumayer
2. Richard Freitag
3. Michael Uhrmann
4. Severin Freund
53. 30 grudnia 2011 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Austria Gregor Schlierenzauer Austria Andreas Kofler Austria Thomas Morgenstern
54. 18 lutego 2012 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, nocny Austria Martin Koch Japonia Daiki Itō Szwajcaria Simon Ammann
55. 19 lutego 2012 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, druż.[5]  Słowenia
1. Jurij Tepeš
2. Jure Šinkovec
3. Peter Prevc
4. Robert Kranjec
 Austria
1. Thomas Morgenstern
2. Martin Koch
3. Andreas Kofler
4. Gregor Schlierenzauer
 Norwegia
1. Anders Fannemel
2. Rune Velta
3. Tom Hilde
4. Anders Bardal
56. 30 grudnia 2012 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Norwegia Anders Jacobsen Austria Gregor Schlierenzauer Niemcy Severin Freund
57. 16 lutego 2013 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, nocny Niemcy Richard Freitag Norwegia Andreas Stjernen Austria Gregor Schlierenzauer
58. 17 lutego 2013 im. Heiniego Klopfera HS213 FTT, loty, druż.  Norwegia
1. Anders Jacobsen
2. Tom Hilde
3. Anders Bardal
4. Andreas Stjernen
 Austria
1. Stefan Kraft
2. Wolfgang Loitzl
3. Martin Koch
4. Gregor Schlierenzauer
 Słowenia
1. Jurij Tepeš
2. Robert Kranjec
3. Jaka Hvala
4. Peter Prevc
59. 29 grudnia 2013 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Szwajcaria Simon Ammann Norwegia Anders Bardal Austria Thomas Diethart

Słowenia Peter Prevc

60. 29 grudnia 2014 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny[6] Austria Stefan Kraft Austria Michael Hayböck Słowenia Peter Prevc
61. 29 grudnia 2015 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Niemcy Severin Freund Austria Michael Hayböck Słowenia Peter Prevc
62. 30 grudnia 2016 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Austria Stefan Kraft Polska Kamil Stoch Austria Michael Hayböck
63. 4 lutego 2017 im. Heiniego Klopfera HS225 loty, nocny Austria Stefan Kraft Niemcy Andreas Wellinger Polska Kamil Stoch
64. 5 lutego 2017 im. Heiniego Klopfera HS225 loty[5] Austria Stefan Kraft Niemcy Andreas Wellinger Słowenia Jurij Tepeš
65. 30 grudnia 2017 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Polska Kamil Stoch Niemcy Richard Freitag Polska Dawid Kubacki
66. 30 grudnia 2018 Schattenbergschanze HS137 TCS, nocny Japonia Ryōyū Kobayashi Niemcy Markus Eisenbichler Austria Stefan Kraft
67. 1 lutego 2019 im. Heiniego Klopfera HS235 loty, nocny[7] Słowenia Timi Zajc Polska Dawid Kubacki Niemcy Markus Eisenbichler
68 2 lutego 2019 im. Heiniego Klopfera HS235 loty, nocny Japonia Ryōyū Kobayashi Niemcy Markus Eisenbichler Austria Stefan Kraft
69. 3 lutego 2019 im. Heiniego Klopfera HS235 loty, nocny Polska Kamil Stoch Rosja Jewgienij Klimow Polska Dawid Kubacki

Najwięcej razy na podium w konkursach indywidualnych na Schattenbergschanze[edytuj | edytuj kod]

Uwzględnieni zawodnicy, którzy zdobyli minimum 2 miejsca na podium (stan na 30 grudnia 2018)

Miejsce Imię i nazwisko Kraj 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
1. Martin Schmitt  Niemcy 3 0 0 3
Dieter Thoma  Niemcy 3 0 0 3
3. Jens Weißflog  Niemcy 2 2 2 6
Thomas Morgenstern  Austria 2 2 2 6
5. Gregor Schlierenzauer  Austria 2 2 0 4
6. Janne Ahonen  Finlandia 2 1 2 5
7. Simon Ammann  Szwajcaria 2 0 1 3
Stefan Kraft  Austria 2 0 1 3
9. Sven Hannawald  Niemcy 2 0 0 2
10. Matti Nykänen  Finlandia 1 3 1 5
11. Anders Jacobsen  Norwegia 1 1 0 2
Andreas Kofler  Austria 1 1 0 2
Hubert Neuper  Austria 1 1 0 2
Kamil Stoch  Polska 1 1 0 2
15. Adam Małysz  Polska 1 0 2 3
16. Michael Uhrmann  Niemcy 1 0 1 2
Severin Freund  Niemcy 1 0 1 2
18. Andreas Goldberger  Austria 0 4 2 6
19. Martin Höllwarth  Austria 0 2 1 3
Michael Hayböck  Austria 0 2 1 3
21. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 0 2 0 2
22. Noriaki Kasai  Japonia 0 1 2 3
Andreas Felder  Austria 0 1 2 3
24. Peter Prevc  Słowenia 0 0 3 3
25. Masahiko Harada  Japonia 0 0 2 2

Najwięcej razy na podium w konkursach indywidualnych na Heini-Klopfer-Skiflugschanze[edytuj | edytuj kod]

Uwzględnieni zawodnicy, którzy zdobyli minimum 3 miejsca na podium (stan na 3 lutego 2019)

Miejsce Imię i nazwisko Kraj 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
1. Stefan Kraft  Austria 2 0 1 3
2. Matti Nykänen  Finlandia 2 0 0 2
Werner Rathmayr  Austria 2 0 0 2
Martin Koch  Austria 2 0 0 2
5. Anders Jacobsen  Norwegia 1 1 0 2
Kazuyoshi Funaki  Japonia 1 1 0 2
7. Sven Hannawald  Niemcy 1 0 1 2
Risto Jussilainen  Finlandia 1 0 1 2
Andreas Goldberger  Austria 1 0 1 2
Kamil Stoch  Polska 1 0 1 2
11. Pavel Ploc  Czechosłowacja 0 2 0 2
Andreas Felder  Austria 0 2 0 2
Andreas Wellinger  Niemcy 0 2 0 2
14. Jens Weißflog  Niemcy 0 1 2 3
15. Markus Eisenbichler  Niemcy 0 1 1 2
Dawid Kubacki  Polska 0 1 1 2
17. Gregor Schlierenzauer  Austria 0 0 2 2
Johan Remen Evensen  Norwegia 0 0 2 2

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do sezonu 2003/04 włącznie FIS podając rozmiar skoczni posługiwała się Punktem konstrukcyjnym.
  2. a b Konkurs odwołany z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych.
  3. a b Podczas sezonu 1997/98, czteroseryjny konkurs o mistrzostwo świata podzielono na dwa dwuseryjne konkursy zaliczane do klasyfikacji Pucharu Świata.
  4. a b Konkurs pierwotnie miał się odbyć na skoczni K-185.
  5. a b Z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych rozegrano tylko jedną serię.
  6. Przeniesiony z 28 grudnia z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych.
  7. Konkurs dodatkowy w miejsce odwołanego konkursu w Titisee-Neustadt.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]