RWD-18

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
RWD-18
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent DWL
Typ dwusilnikowy samolot turystyczny (dyspozycyjny), górnopłat
Konstrukcja mieszana (kadłub spawany z rur stalowych), kryty płótnem oraz sklejką.
Załoga pilot + 4 pasażerów
Dane techniczne
Napęd 2 silniki, 4-cylindrowe, rzędowe, chłodzone powietrzem, Cirrus Major
Moc każdy 138 KM mocy nominalnej przy 2200 obr./min i 150 KM mocy startowej
Wymiary
Rozpiętość 13 m
Długość 9,5 m
Wysokość 3 m
Powierzchnia nośna 22 m²
Masa
Własna 970 kg
Użyteczna 530 kg
Startowa 1500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 270 km/h
Prędkość przelotowa 230 km/h
Prędkość minimalna 80 km/h
Prędkość wznoszenia 4,5 m/s
Pułap 4800 m
Zasięg 1800 km

RWD-18 – polski dwusilnikowy pięciomiejscowy samolot dyspozycyjny. Projekt samolotu powstał pod kierownictwem Leszka Dulęby w Doświadczalnych Warsztatach Lotniczych (DWL) w latach 1938-1939. Kadłub samolotu zaprojektował Tadeusz Chyliński. Do wybuchu wojny nie udało się ukończyć montażu prototypu. RWD-18 mógłby stać się jednym z pierwszych na świecie dwusilnikowych lekkich samolotów krótkiego startu i lądowania STOL.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rafał Chyliński: Moja pasja lotnictwo.Życie i działalność Tadeusza Chylińskiego dla Polskiego Lotnictwa w świetle dokumentów. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2017, s. 852.ISBN 978-83-7339-166-6​ oraz Tom 2 ​ISBN 978-83-7339-167-3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]