Rafał (Zaborowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał
Arcybiskup kijowski, halicki i całej Małorosji
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 1677
Zborów
Data i miejsce śmierci 22 października 1747
Kijów
Arcybiskup kijowski, halicki i całej Małorosji
Okres sprawowania 1731–1747
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia kijowska
Śluby zakonne przed 1723
Prezbiterat przed 1723
Chirotonia biskupia 1725
Brama wjazdowa na teren odnowionej rezydencji metropolitów kijowskich przy soborze Mądrości Bożej, wzniesiona z inicjatywy metropolity Rafała, zdobiona jego herbem i nazwana bramą Zaborowskiego

Rafał, imię świeckie Michał Zaborowski (ur. 1677 w Zborowie, zm. 22 października 1747 w Kijowie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego polskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn polskiego szlachcica ze Zborowa. Edukację na poziomie podstawowym odebrał w polskich szkołach, następnie uczył się w kolegium mohylańskim i w akademii duchownej przy Monasterze Zaikonospasskim w Moskwie. Tam też rozpoczął życie monastyczne. Przed 1723 był krótko wykładowcą retoryki w akademii, której był absolwentem, a następnie głównym kapelanem rosyjskiej floty, jako hieromnich[1]. W 1723 otrzymał godność archimandryty i został przełożonym monasteru Trójcy Świętej w Kalazinie, w tym samym roku został asesorem przy Świątobliwym Synodzie Rządzącym. W 1725 przyjął chirotonię na biskupa pskowskiego i porchowskiego. W 1731 został przeniesiony na katedrę kijowską z tytułem arcybiskupa kijowskiego, halickiego i całej Małorosji[1]. W eparchii kijowskiej w szczególny sposób dbał o rozwój szkolnictwa teologicznego, kierował zdolnych studentów na naukę za granicę na własny koszt[1]. Zmienił program nauczania w Akademii Mohylańskiej i poprawił jej sytuację ekonomiczną[2]. W 1745 wzniósł w Kijowie nową rezydencję metropolitalną[1], na terenie ławry Pieczerskiej i przy soborze Mądrości Bożej – dzwonnice[2]. Wspierał również działalność prawosławnych struktur w granicach Rzeczypospolitej[3].

Przyjaźnił się z Teofanem (Prokopowiczem)[4] i popierał jego politykę kościelną. Wdrażał w metropolii kijowskiej postanowienia Regulaminu Duchownego z 1721, przyczyniając się do likwidacji autonomii metropolii i jej pełnej integracji z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym[2].

Zmarł w 1747 i został pochowany w soborze Mądrości Bożej w Kijowie. Według tradycji jego ciało nie uległo rozkładowi, a przy grobie dochodziło do uzdrowień[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Рафаил (Заборовский)
  2. a b c Zaborovsky, Rafail
  3. Mironowicz A.: Diecezja białoruska w XVII i XVIII wieku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2008, s. 231. ISBN 978-83-7431-150-2.
  4. ВЕНИАМИН
Poprzednik
Warłaam (Wonatowicz)
Metropolita kijowski
1731 – 1747
Następca
Tymoteusz (Szczerbacki)